Ακούστε την πιο πρόσφατα ηχογραφημένη εκπομπή μας

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Σκορποχώρι σκέψεων


  • Το ξέρετε ότι μου αρέσει να ανακαλύπτω καινούργιες μουσικές και χαίρομαι όταν σας βοηθάω να τις μάθετε και εσείς με τη σειρά σας. Όπως με τους gravitysays_i, που τους άκουσα τυχαία πριν λίγο καιρό κάπου, βρήκα ένα δυο κομμάτια τους στο γιουτούμπι , και από τη στιγμή που τους άκουσα ζωντανά στο gagarin τις προάλλες και αγόρασα και το σιντάκι τους (το εξώφυλλο του φαίνεται στη φωτογραφία πάνω), έχω φάει το κολληματάκι μου με τη πάρτη τους. Η μπάντα αυτή υπάρχει από το 2003, κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο το 2007 με τίτλο "the roughest sea", ενώ πέρσι κυκλοφόρησε ο δεύτερος τους δίσκος "the figures of enormous grey and the patterns of fraud " (ο οποίος είναι εξαιρετικός και μπορείτε είτε να τον ακούσετε στο γιουτούμπι πατώντας εδώ και εδώ, να τον κατεβάσετε ή να τον αγοράσετε από την ιστοσελίδα της εταιρείας που τον κυκλοφόρησε πατώντας εδώ, ή να τον κατεβάσετε από κάπου τσαμπέ, όπου δεν θα σας βοηθήσω στο πως να το κάνετε. Όσο και αν σας αρέσει ο δίσκος πάντως φανταστείτε ότι χάνει σε σχέση με το πως αποδίδεται ζωντανά από την μπάντα. Δυστυχώς όμως είπαν πως με το συγκεκριμένο σχήμα δεν θα κάνουν άλλη εμφάνιση, ελπίζουμε όμως να αλλάξουν γνώμη, όπως και το να συνεχίσουν να γράφουν καλή μουσική και να τη μοιράζονται μαζί μας. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους:
    http://www.myspace.com/gravitysaysi
    http://www.facebook.com/pages/Gravitysays_i/184810734891402?sk=wall
    Πριν περάσω σε άλλο θέμα σας βάζω ένα βιντεάκι με ένα δείγμα από παλιότερη τους δουλειά (με αρκετά διαφορετικό ήχο, αλλά πολύ ενδιαφέροντα επίσης), καθώς και ένα δεύτερο με το κλασικό κομμάτι "ο καϊξής" που το ρεφραίν του ακούγεται χορωδιακά στο "part two" του "the figures of enormous gray and the patterns of fraud"
      




  • Χτες τελείωσα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα και σας προτείνω να το αναζητήσετε. Λέγεται "το όνειρο του Οδυσσέα" και το έχει γράψει ο Μάκης Καραγιάννης (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο). Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες γι' αυτό μπορείτε να τις βρείτε πατώντας εδώ. Αν το είχα τελειώσει νωρίτερα θα μπορούσα να σας πω ότι πριν λίγες ώρες έγινε η επίσημη παρουσίαση του στον πολυχώρο Μεταίχμιο.

  • Ρίχνοντας λίγο το επίπεδο θέλω να μνημονεύσω το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας που αναδεικνύεται από την δημιουργικότητα του ανώνυμου Έλληνα φιλάθλου. Κάποια στιγμή πρέπει να δημιουργηθεί και ένα μνημείο για τον ανώνυμο φίλαθλο (το φαντάζομαι να δείχνει έναν τύπο με τσιγάρο στο στόμα, σακούλα με σποράκια στο ένα χέρι, δελτίο στοιχήματος στο άλλο και ραδιάκι στο αφτί. Παράλληλα θα πρέπει να ακούγονται τυχαίες ηχογραφημένες φράσεις όπως "μπένταλντυ ρεεεεεε, σφύρα τόοοοο, πουλημένεεεεε, φάουλ ρε μαλάκαααααα, κτλ.". Αυτές όμως οι κλισέ εκφράσεις δεν μετράνε μία μπροστά την ατάκα "βάλε και λίγο τεμπεσίρι στην καράφλα ρε χαλιαμπάλιαααααα" που φώναξε ένας κύριος  που καθόταν κοντά μου, στον επιθετικό της ομάδας που υποστηρίζω (που όπως καταλαβαίνετε, έχει εμφανές πρόβλημα αλωπεκίασης), κατά τη διάρκεια του τελευταίου αγώνα που παρακολούθησα δυο βδομάδες πριν περίπου.
    Μένοντας στο ίδιο θέμα (την ελληνική γλώσσα δηλαδή), θέλω να ανοίξω ένα θέμα που πρέπει να προβληματίσει κάθε έναν που ασχολείται με την ερμηνεία των λέξεων ειδικότερα και την γλώσσα γενικότερα. Από που προήλθε η λέξη "σορολόπ"; Ξέρουμε όλοι ότι σημαίνει "τεμπελιά" και έχει τούρκικη προέλευση, αλλά δεν είναι δυνατό, ειδικά τώρα που η χώρα μας δέχεται επίθεση από παντού να δεχόμαστε να έχουν λέξεις ξενική προέλευση. ΌΛΕΣ οι λέξεις όλου του κόσμου προέρχονται από την ελληνική γλώσσα (αποδείξεις γι' αυτό έχουν δώσει μέχρι και οι ανθέλληνες οι Αμερικάνοι με τις ταινίες τους, όπως βλέπουμε εδώ). Εγώ σκέφτομαι ότι η έκφραση "το έριξα στο σορολόπ" έχει βγει λόγω μιας κίνησης που είχε κάνει ένας αρχιτεμπέλαρος δημόσιος υπάλληλος (γιατί αυτοί φταίνε για όλα) χρόνια πριν. Μια κίνηση που οδήγησε στην γιγάντωση της διαφθοράς και της ανομίας που χαρακτηρίζει το ελληνικό δημόσιο. Που λέτε ο συγκεκριμένος υπάλληλος ήταν υπεύθυνος να παραδώσει στους ανωτέρους του μια λίστα με όλους τους ψεύτες, κλέφτες, λωποδύτες που λυμαίνονταν τα ταμεία του κράτους. Αυτή η λίστα αποτελούταν από χιλιάδες κόλλες χαρτί και κάποιοι υπεύθυνοι Ράμπο (εκπαιδευμένοι από τον ίδιο τον Τσακ Νόρις) την είχαν συντάξει με πολύ κόπο. Αυτή η λίστα είχε την κωδική ονομασία ΛΟΠ (Λωποδύτες Ολοι Προσευχηθείτε) γιατί μόνο ο ύψιστος θα τους έσωζε από την μανία με την οποία θα τους τιμωρούσε η ελληνική κοινωνία παραδειγματίζοντας όλους τους πολίτες στης στο να μη κάνουν ποτέ κάτι ώστε να αξίζουν να βρεθούν στη θέση τους. Την λίστα αυτή που λέτε την είχε βάλει στο γραφείο του αυτός ο υπάλληλος που βαριόταν να την μεταφέρει στους ανωτέρους του γιατί ήταν βαριά. Σκέφτηκε να κάνει ένα τσιγαράκι για να πάρει δυνάμεις. Κάνοντας το τσιγάρο όμως, και βλέποντας το μέγεθος του πάκου που είχε μπροστά του, κουράστηκε. Η φωτιά από το τσιγάρο έκαιγε πλησίαζε απειλητικά τα χείλια του (ήταν και άφιλτρο γιατί ήταν θεριακλής), αλλά αυτός δεν είχε κουράγιο ούτε καν να σηκώσει το χέρι του για να το σβήσει. Τότε μαζεύοντας τις τελευταίες δυνάμεις του, πήρε βαθιά εισπνοή και έριξε με μια φτυσιά την γόπα στον σορό της λίστας ΛΟΠ, πριν του κάψει το στόμα. Φυσικά η λίστα έγινε μπουρλότο, οι λωποδύτες δεν τιμωρήθηκαν ποτέ και φυσικά δεν έγινε καμία κίνηση να την ξαναφτιάξουν γιατί το κάψιμο της θεωρήθηκε σημάδι από τον θεό. Από τότε η έκφραση "το έριξα στο σορολόπ" σημαίνει ότι κάποιος τεμπελιάζει ασύστολα.
  • Όσοι αντέξατε να διαβάσετε όλο το παραπάνω και να φτάσετε μέχρι εδώ, θα ανταμειφθείτε γι' αυτό με την παρακάτω είδηση που αν το καλοσκεφτείτε θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό όχι μόνο της χώρας, όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά και όλης της οικουμένης! Μετά από 36 χρόνια ενώθηκαν πάλι το ΚΚΕ (μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ. Άρχισε η αντεπίθεση! Τρέμε καπιταλισμέ. Δεν θα πω τίποτα άλλο απλά θα σας βάλω ένα βιντεάκι των Monty Pythons, από μια από τις καλύτερες κωμωδίες που έχουν γυριστεί ποτέ, το "the life of brian" που περιγράφει την αδιόρθωτη τάση των αριστερών να τρώγονται μεταξύ τους, όσο καλύτερα γίνεται.

  • Όσοι αγαπάτε το καλό ελληνικό κρασί, και θέλετε να δείτε το πόσο έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, κάντε μια βόλτα από την έκθεση Οινόραμα, που γίνεται από 16 μέχρι και 19 Μαρτίου στη Μεταμόρφωση, για να γνωρίσετε πολλούς Έλληνες παραγωγούς καθώς και τα όλο και καλύτερα προϊόντα τους. Το έχω ξαναπεί, αλλά το Ελληνικό κρασί χρειάζεται στήριξη, όχι μόνο επειδή είναι καλής ποιότητας, αλλά και επειδή μπορεί να δημιουργήσει έναν πόλο ανάπτυξης της εγχώριας παραγωγής, των εξαγωγών, της οικονομίας και να δημιουργήσει πολλές νέες θέσεις εργασίας. Περισσότερες πληροφορίες εδώ
  • Καλό βράδυ σε όλους και να προσέχετε...

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

614 ευρώ


Όσο και να θέλει κάποιος να βλέπει αισιόδοξα τα πράγματα, όσο και να θέλει να βλέπει την θετική τους πλευρά και να προσπαθεί να διατηρεί την ελπίδα του για το αύριο, και την ικανότητα του να παίρνει ότι καλύτερο από κάθε στιγμή, έρχεται αυτή η γαμημένη η πραγματικότητα και σου ρίχνει τη μία φάπα μετά την άλλη. Και βρίσκεσαι μονίμως να λες τα ίδια και τα ίδια, να μιζεριάζεις, να γκρινιάζεις και να δίνεις έναυσμα και στους άλλους να κάνουν το ίδιο. Όπως έγινε λίγες μέρες πριν, όταν μαζευτήκαμε κάποιοι παλιοί φίλοι να αποχαιρετίσουμε κάποια που θα αναζητήσει την τύχη της σε άλλες πολιτείες πολύ μακρινές και αντί να γελάμε και να θυμόμασταν καλές στιγμές από το παρελθόν μας, βρεθήκαμε να λέμε για μισθούς, κρατήσεις, νόμους, φόρους και την κατάντια του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Και φυσικά βρέθηκα και εγώ να λέω τα παράπονα μου για τον μισθό μου, για τα "καμάρια" μου στο σχολείο που όσο περνά ο καιρός θυμόνται την φύση τους του άγριου θηρίου και ψάχνουν να βρουν κάθε αδυναμία μου (ένα σαρδάμ, ένα λάθος, ένα κοκκίνισμα, ένα ξέσπασμα) για να μου τσακίσουν την ψυχολογία και να ξεχάσουν κάπως το κενό που νιώθουν μέσα τους, για τους γονείς κάποιων από αυτά (που βρέθηκαν να αποκαλούν κάποιους συναδέλφους μου "λαμόγια των 800 ευρώ" γιατί έβαλαν στο παιδί τους 19 και όχι 20) και φυσικά για τον αγαπητό μου ΟΣΕ που τόσο καλές υπηρεσίες μου προσφέρει καθημερινά. 
Αλλά κάθε πρωί (ειδικά αυτά της Δευτέρας), όλοι βρίσκουμε κάποιο λόγο για να σηκωθούμε από το κρεβάτι και να ξαναρχίσουμε μια εβδομάδα. Προσπαθούμε να σκεφτούμε κάποιο λόγο για τον οποίο αξίζει να αντιμετωπίσουμε τα θηρία της μιζέριας μας, γιατί όταν το κάνουμε θα μπορούμε να ασχοληθούμε με αυτά που είναι πραγματικά σημαντικά, όπως το να κάνουμε έναν φίλο μας να νιώσει καλύτερα, το να αναμένουμε από στιγμή σε στιγμή κάποιοι πολλοί κοντινοί μας άνθρωποι να φέρουν μια νέα ζωή στον κόσμο, το να γελάσουμε, να ακούσουμε καλή μουσική, να φάμε και να πιούμε, να κάνουμε ότι γουστάρουμε στην τελική.
Έτσι και εγώ, άρχισα την ημέρα μου σχετικά καλά, έκανα τις 2 πρώτες ώρες μάθημα πρακτικά αναίμακτα, μέχρι που επιστρέφοντας στο γραφείο, το σκοτεινιασμένο πρόσωπο μιας συναδέλφου μου λέει ότι κάτι άσχημο έχει συμβεί. "Ήρθε η κατάσταση μισθοδοσίας του Απριλίου" είπε. Βλέπω δίπλα από το όνομα μου, το νούμερο 614. Το μήνα. Διότι κάποιοι αποφάσισαν ότι τα αναδρομικά που "χρωστάμε" επειδή η μείωση του μισθού μας έγινε αργότερα από τότε που ψηφίστηκε ο νόμος, τα θέλουν πιο σύντομα και όχι σε 8 δόσεις που μας είχαν πει. Και τότε, όπως μου έλεγε λίγες μέρες πριν ένας φίλος για μια τελείως διαφορετική κατάσταση, "ένιωσα τα πάντα να αδειάζουν από μέσα μου". Πέρασαν από το μυαλό μου, οι σπουδές, τα μεταπτυχιακά, τα φροντιστήρια, η ζωή μου στη Νίσυρο για 2 χρόνια, οι φίλοι μου που ζουν στο εξωτερικό, αυτοί που ήταν εκεί και γύρισαν, αυτή που ήταν εδώ και θα φύγουν, εγώ που δεν ήθελα ποτέ να φύγω, οι επιλογές που έκανα στο παρελθόν, αυτές που έκαναν άλλοι για μένα στο παρόν και για το μέλλον μου...
Θα μου πεις τώρα, αν δεν σου αρέσει παραιτήσου και πήγαινε στον ιδιωτικό τομέα να δεις τη γλύκα. Μα δεν είναι θέμα ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Εξάλλου και στον ιδιωτικό τομέα έχω δουλέψει για χρόνια και ποτέ δεν πλούτισα. Και στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα, υπάρχουν αυτοί που έχουν φάει το μεγάλο το καυλί, και αυτοί που συνεχίζουν να επιβιώνουν και να κερδίζουν. Είναι οι insiders και οι outsiders που έχει αναφέρει πολλές φορές και ο Leo στη "μαργαρίτα"
Και όσο περνά ο καιρός, βλέπουμε απλά να καταβαραθρώνονται μισθοί και συντάξεις, να μην γίνεται καμία σοβαρή προσπάθεια μεταρρύθμισης που θα αλλάξει το κράτος που μας έφερε σε αυτή την κρίση, τον κόσμο απλά να μουτζώνει και να  γιαουρτώνει και να ξεχνά το πως ψήφιζε και το πως φερόταν τόσο καιρό και κάποιους απλά να ονειρεύονται το πως στις επόμενες εκλογές θα διατηρήσουν τη θέση τους στη βουλή με τα προνόμια της.
Θα μου πει κάποιος άλλος "μιλάς ρε φίλε που έχεις δουλειά ενώ εγώ είμαι άνεργος;". Και μιλάν και κάποιοι για την ευθύνη των εργαζομένων έναντι των ανέργων. Συγνώμη ρε παιδιά, φταίω εγώ που έφαγα τη ζωή μου στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, που έδωσα εξετάσεις για να πιάσω δουλειά και πέρασα από τους πρώτους, που έκανα τυπικά το "αγροτικό" μου (σε αντίθεση με πολλούς άλλους) και βρέθηκα πλέον να κάνω 2 δίωρα ταξίδια την ημέρα για να πάρω 614 ευρώ; Φταίει ο κάθε "εγώ" που έχει απλά μια κακοπληρωμένη δουλειά επειδή κάποιοι άλλοι δεν έχουν καθόλου;
Και νομίζετε πως για τον κάθε ένα σαν και μένα, θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο ότι και να γίνει στις επόμενες επερχόμενες εκλογές; Αν αλλάξει κάτι θα είναι προς το χειρότερο, γιατί κανείς δεν θέλει να αλλάξει κάτι. Όλοι θέλουν να έχουμε προνόμια χωρίς υποχρεώσεις. Όλοι βρίζουν τους άλλους χωρίς να κοιτάζουν τον εαυτό τους. Και η μόνη ελπίδα είναι η ανιδιοτελής προσφορά κάποιων, ώστε εθελοντικά να κάνουν το κάτι παραπάνω ώστε να δώσουν μια στιγμή ομορφιάς σε κάποιον γύρω τους. Αλλά η ομορφιά είναι σαν μια πεταλούδα, όσο εύκολα θαυμάζεται, τόσο εύκολα συνθλίβεται. Στην τελική ίσως απλά η λύση είναι να γυρίσουμε σε αυτόν που θα μας αγκαλιάσει και θα μας πει "όλα θα πάνε καλά", ξέροντας και οι δύο πως κοροϊδευόμαστε.
Λυπάμαι για την απαισιόδοξη και καταθλιπτική ανάρτηση, αλλά δεν γινόταν αλλιώς σήμερα. Θα επανέλθω συντόμως με χαρούμενα πράγματα όπως μουσικές κτλ. Γιατί όπως το μυθικό πουλί, ο φοίνικας πρέπει να αναγεννηθούμε από τη στάχτη μας (και μη ξανακούσω ότι ο φοίνικας είναι σύμβολο της χούντας γιατί θα πω κάνα αντιπαιδαγωγικό μπινελίκι, γιατί δεν φταίει το μυθικό πουλί επειδή κάποιοι το καπηλεύτηκαν).
Υ.Γ. 1 Μετά από 2 χρόνια περίπου, οι night on earth, θα ξαναδώσουν συναυλία, την 25η Μαρτίου στην Αθήνα. Μη τους χάσετε.