Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2008

Σκατά στα μούτρα μας

Παράξενοι καιροί. Όλοι είναι αγχωμένοι. Θα γίνει κραχ; Θα πέσει το χρηματιστήριο; Θα την πληρώσει κανείς για το Βατοπέδι; Πάντα υπάρχουν διάφορα μεγάλα προβλήματα και πάντα θα υπάρχουν. Το θέμα είναι πως τα αντιμετωπίζουμε εμείς ως άνθρωποι. Για μένα αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα, πως παρόλο που ζω στην πόλη, τίγκα στους ανθρώπους, λίγοι από αυτούς είναι Άνθρωποι. Η καθημερινότητα είναι αυτό που αντιμετωπίζουμε όλοι και το θέμα είναι πως την διαχειριζόμαστε, σαν Άνθρωποι ή σαν κάφροι. Και για να μη μακρηγορώ σας ενημερώνω πως από εδώ και πέρα, στο blog αυτό θα υπάρχει ένα ιδιότυπο ημερολόγιο. Για κάθε μια μέρα που έχει περάσει από την μία ανάρτηση μέχρι την άλλη, θα σας περιγράφω έναν άνθρωπο που συνάντησα κάπου και θεωρώ πως αν δεν υπήρχε στην πόλη, κάποιοι θα ζούσαν καλύτερα. Δεν με νοιάζει που θα πάει ο κάθε ένας από αυτούς που θα περιγράφω, δεν με νοιάζει αν πάνε σε ένα μακρινό νησί, στον διάολο, ή κάτω από το χώμα. Εγώ γουστάρω να ζω στην πόλη, και θεωρώ πως θα ζούσα καλύτερα αν δεν υπήρχαν γύρω μου αυτοί που θα σας περιγράψω. Οι ιστορίες που θα αναφέρω θα είναι πάντα αληθινές και όχι συμβολικές. Αν για κάποια μέρα υπάρχει κενό, αυτό θα σημαίνει πως αυτή ήταν μια καλή μέρα.

Παρασκευή 24-10-2008
Είχα πάει σε ένα ΚΕΠ για να επικυρώσω αντίγραφα των πτυχίων μου για να κάνω αίτηση για τον επερχόμενο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για τους εκπαιδευτικούς. Στην ουρα μπροστά από εμένα ήταν δύο κοπέλες, στα εικοσικάτι τους. Και οι δύο ήθελαν επικύρωση κάποιου εγγράφου. Μόλις τελειώνει η μία κοπέλα, η υπάλληλος αρχικά αγνόησε την δεύτερη και μίλησε για λίγο με την διπλανή υπάλληλο για άσχετα θέματα. Όταν δέησε να συνεχίσει την δουλειά της άρχισε να βρίζει την πρώτη κοπέλα (αυτή που είχε εξυπηρετηθεί και είχε φύγει) επειδή ήταν Αλβανίδα! Το πρόβλημα της υπαλλήλου ήταν πως οπτικά η κοπέλα φαινόταν κανονική (!!!), δηλαδή Ελληνίδα, και πως κάποιος που θα πήγαινε να της μιλήσει δεν θα καταλάβαινε πως ήταν ξένη. Μετά άρχισε το κλασικό λογύδριο πως μας έχουν κατακλύσει οι ξένοι, και για κερασάκι άφησε το πως ενοχλήθηκε επειδή η μικρή Αλβανίδα μάσαγε τσίχλα! Θα μου πείτε εσύ τι έκανες τότε; Εγώ απλά δεν σχολίασα τίποτα και της είπα να κάνει λίγο γρήγορα γιατί βιάζομαι. Νομίζατε πως θα έβαζε μυαλό αν της έλεγα κάτι;

Σάββατο 25-10-2008
Σίγουρα στο μέλλον θα σας περιγράψω πολλές φορές την ίδια σκηνή γιατί συμβαίνει συνεχώς. Η ώρα είναι 8:30 το πρωί και κατεβαίνω από τον συρμό του Μετρό στο Μοναστηράκι για να πάρω τον ηλεκτρικό να πάω στην δουλειά μου. Είμαι μπροστά στην πόρτα και περιμένω να ανοίξει για να κατέβω. Απέξω υπάρχουν αυτοί που θέλουν να ανέβουν. Τι πιο φυσιολογικό από το να κάνουν στην άκρη, να κατέβουν οι επιβαίνοντες για να μπουν αυτοί. Δεν θέλει πτυχίο πυρηνικής φυσικής για να το καταλάβεις. Θέλει στοιχειώδη παιδεία και σεβασμό στον συνάνθρωπό σου.
Φυσικά μόλις άνοιξε η πόρτα, μπήκε φουριόζα μια καλοντυμένη κυρία γύρω στα σαράντα, σπρώχνοντας με με το απλωμένο της χέρι και ρίχνοντας με πάνω σε έναν άμοιρο πιτσιρικά που τον ξενύχιασα. Η έκφραση "Προσέχετε λίγο! Αφήστε μας να κατέβουμε και θα μπείτε!" συνοδεύτηκε από βλέμματα απορίας. Ίσως έπρεπε να της πω "Τι κάνεις μωρή καργίολα γαμώ το ξεσταύρι σου!" ή απλά να την σπρώξω εγώ βγαίνοντας.

Κυριακή 26-10-2008

Ακόμα δεν έχω βγει από το σπίτι. Αν και θα το κάνω σε λίγο για να πάω στο Πέραμα, ελπίζοντας να δω μια ακόμα νίκη της Προοδευτικής. Να δούμε θα είναι μια καλή μέρα σήμερα; Από όλες τις απόψεις...

Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2008

Βράδυ Τρίτης


"Μη φοβάσαι δολαριάκι. Υπάρχει και το κράτος για να σε σώσει. Παραμονές εκλογών είναι..."


Βρε βρε βρεεεεε. Χρόνια και ζαμάνια! Ξέρετε τώρα τι θα πω. Πως έχω καιρό να γράψω κάτι, πως από εδώ και πέρα θα τα λέμε συχνότερα και τέτοιες μπούρδες. Τα ‘χετε ακούσει πολλές φορές στο παρελθόν και ξέρετε πως αυτό ίσως να γίνει, ίσως και όχι…

Αυτή τη στιγμή ακούω ένα παλιό live των Tindersticks (από το θέατρο Bloomsbury) και πίνω μια τεκίλα για να στρώσει λίγο ο λαιμός μου. 8 ώρες φώναζα σήμερα στα καμάρια μου. Ειδικά το τελευταίο δίωρο ήταν βάρβαρο. Έχω στην τάξη δυο πωρωμένους Ιωνικάκηδες οι οποίοι προσπαθούν ασταμάτητα να μου σπάσουν τα νεύρα από τη στιγμή που κατάλαβαν πως εγώ είμαι Προοδευτικάνος. Κάναμε και την πρώτη ήτα για φέτος την Κυριακή και πάει ο προπονητής. Να δούμε από εδώ και πέρα τι θα κάνουμε…

Και επειδή αρκετά ασχολήθηκα με τους άνεμους και τα ύδατα ας πω και δυο κουβεντούλες απ’ αυτές που περιμένετε να διαβάσετε στο ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ.

Σύμφωνα με τον τελευταίο προϋπολογισμό της κυβέρνησης, αυξάνονται κατά 800 εκατομμύρια ευρώ οι πολεμικές δαπάνες, και μειώνονται κατά 260 εκατομμύρια ευρώ οι δαπάνες για την παιδεία. Γιατί να δίνουν λεφτά στα σχολεία; Έτσι μπουρδέλα που τα έχουν κάνει λειτουργούν και με λιγότερα. Από την αρχή της χρονιάς έβλεπα πως πάρα πολλοί καθηγητές σε σχολεία διαφόρων περιοχών, κατάφεραν σε ένα μήνα να βγάλουν ύλη που διδάσκεται σε δύο. Γιατί ήξεραν πως τα σχολεία θα κλείσουν αυτές τις μέρες και δεν ήθελαν να κουράζονται μετά αναπληρώνοντας τις χαμένες ώρες. Στ’ αρχίδια τους που δεν κατάλαβε κανείς τίποτα. Εξάλλου και τα παιδιά το λένε, οι διακοπές είναι τέσσερις : Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι και κατάληψη. Άλλοι άρχισαν την ύλη από το 4ο κεφάλαιο αντί για το πρώτο, έτσι ώστε οι μαθητές να μην ξέρουν τι τους γίνεται ακόμα και αν πηγαίνουν φροντιστήριο και να αναγκαστούν να κάνουν ιδιαίτερα μαζί τους. Θα μου πείτε (όπως τις προάλλες που λέγαμε για τους παπάδες μέσω mail) πως κάποιοι κάνουν καλά την δουλειά τους. Μα δουλειά τους είναι! Το θέμα είναι πως αυτοί που κάνουν κακά την δουλειά τους δεν παθαίνουν τίποτα.

Το ίδιο πράγμα που συμβαίνει με την οικονομία δηλαδή. Κάποιοι έστησαν ένα όμορφο φουσκωτό πανηγυράκι, δημιουργώντας μια εικονική οικονομία και βγάζοντας υπερκέρδη και τώρα που πάει αυτό να σκάσει, πάνε τα κράτη να τους σώσουν! Ας γαμηθεί το σύστημα, να γαμηθούμε και εμείς που παραμυθιαστήκαμε σαν μαλάκες και υπερχρεωθήκαμε, γιατί αν δεν φάμε το χοντρό το καβλί τίποτα δεν θα αλλάξει, θα συνεχίσουμε να έχουμε την υπερχρέωση ως υποχρέωση που λέει και ο Στάθης στην Ελευθεροτυπία. Διάβαζα πως ο διοικητής της Merril Lynch, αφού δημιούργησε ζημιές 50δις δολλαρίων στην εταιρεία, απολύθηκε παίρνοντας αποζημίωση 161 εκατομμύρια δολάρια! Επειδή έκανε σκατά την δουλειά του!

Δεν τα καταλαβαίνω αυτά. Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω την οικονομία. Που χωρίζεται σε πραγματική (αυτή που πληρώνω εγώ) και εικονική (αυτή που μου τα παίρνουν οι άλλοι). Ίσως δεν ήταν τυχαίο πως οικονομία ήταν το μόνο μάθημα που είχα πάρει κάτω από τη βάση στο λύκειο. Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί το ένα από τα αφεντικά μου (φέτος έχω μόνο 3!) περίμενε να του πω και ευχαριστώ επειδή που έδωσε αύξηση 6% στο ωρομίσθιο μου, ενώ δεν μου πληρώνει δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα, ούτε καν τις ημέρες που είναι επίσημες αργίες («δεν δούλεψες, δεν πληρώνεσαι!»). Αλλά τα υπομένω σαν μαλάκας γιατί τον έχω ανάγκη γαμώτο.

Αλλάζω θέμα, πάω σε κάτι πιο όμορφο. Τα βυζιά! Από 6 ως τις 18 Οκτωβρίου λειτουργεί στο Μετρό του Συντάγματος Περίπτερο Δωρεάν Ψηλάφησης του Στήθους από γιατρούς της ογκολογικής κλινικής του "Μεταξά". Γυναίκες πηγαίντε να δείτε αν έχετε τίποτα. Δυστυχώς για τους άντρες δεν έχει ακουστεί κάτι για υπηρεσία εθελοντών ψηλαφιστών.

Αυτά για σήμερα. Πάω να συνεχίσω το βιβλιαράκι μου. Λέω να φτιάξω ένα ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ σε pdf με τις καλοκαιρινές μου βιβλιοκριτικές. Θέλετε;

Άντε καλό τέτοιο και να προσέχετε (από όλες τις απόψεις).

Κυριακή 13 Ιουλίου 2008

Σαπίλα

"ΤΟΥΡΙΣΤ ΟΥΣΤ" (βράχος στην παραλία Χαλικιάδια στο νησί Αγκίστρι)

Αρχικά θα ήθελα να δηλώσω πως δεν έχω τίποτα με τους τουρίστες. Απλά θα ήθελα να υποκλιθώ για άλλη μια φορά στο μεγαλείο του Έλληνα. Προφανώς κάποιου δεν αρέσουν οι τουρίστες (τα λεφτά τους όμως;) και σκέφτηκε να το δηλώσει. Έτσι έγραψε ένα μήνυμα σε μια πολυσύχναστη παραλία. Το ότι ο παραλήπτης του μηνύματος δεν διαβάζει ελληνικά είναι λεπτομέρεια. Ίσως βέβαια ο συγγραφέας του μηνύματος να μισούσε έναν τουρίστα που ήξερε ελληνικά... Μυστήριο...
Στα δικά μας τώρα. Είναι Κυριακή βράδυ. "Δεν θέλω να πικραίνεσαι τις Κυριακές τα βράδια..." λέει ο θείος Σωκράτης, αλλά μέσα στον Ιούλιο η Κυριακή βράδυ είναι η χειρότερη ώρα της ημέρας. Πάνω που έχεις θυμηθεί πως είναι καλοκαίρι και είσαι μέσα στη ραστώνη, πάνω που σκέφτεσαι πως σε λίγες μέρες πας διακοπές, τσααααακ θυμάσαι πως το πρωί έχεις δουλειά. Μπλιαχ. (Δεν είμαι πολύ μαλάκας; Γκρινιάζω επειδή σε λίγες μέρες θα πάω διακοπές, ενώ άλλοι τρώνε το μεγάλο το καβλί με τις υποχρεώσεις τους...) Πάντως με το φαινόμενο του θερμοκηπίου και όλα αυτά τα περιβαλλοντικά δεν μας βλέπω καλά ως χώρα. Όταν ήμασταν φοιτητές συζητούσαμε με έναν φίλο πως αν στην Ελλάδα ήταν συνέχεια καλοκαίρι, με την νοοτροπία που έχουμε δεν θα δούλευε ποτέ τίποτα. Πράγμα που θα γίνει... Επίσης πρέπει να σκεφτώ και την προτροπή ενός άλλου φίλου να φύγω από την χώρα και να σταματήσω να γκρινιάζω για όλα, γιατί έτσι και αλλιώς δεν έχω καθόλου θερμοανθεκτικά γονίδια και δεν μπορώ να επιβιώσω εδώ. Μάλλον δεν με σηκώνει το κλίμα...
Άλλο θέμα. Το ξέρατε πως υπάρχει οργανισμός καταπολέμησης μαύρου χρήματος, και πως η Ελλάδα είναι μέλος του; Μη ρωτάτε τι έχουμε πετύχει στον οργανισμό αυτό. Πετύχαμε να μη κάνουμε τίποτα και να κινδυνεύουμε να αποβληθούμε. Εγώ απορώ γιατί μπήκαμε στον οργανισμό αρχικά. Αφού έτσι και αλλιώς στα αρχίδια μας θα τον γράφαμε. Κάτι σαν το Κιότο ένα πράγμα.
Και ας πάμε σε αυτούς που μας αλλάζουν τα πετρέλαια. «Υπάρχει άφθονο πετρέλαιο στην αγορά, υπάρχει άφθονο πετρέλαιο στα αποθέματα» δήλωσε ο Αμπντάλα Σαλέμ ελ Μπάντρι, γενικός γραμματέας του OPEC, κατά την παρουσίαση του ετήσιου στατιστικού βιβλίου του Οργανισμού. Και πρόσθεσε ότι «οι υψηλές τιμές δεν οφείλονται στα θεμελιώδη μεγέθη της αγοράς αλλά στην εξασθένιση του δολαρίου, στα πολιτικά προβλήματα στη Μέση Ανατολή, στην κερδοσκοπία και στη μειωμένη διάθεση από τα διυλιστήρια». Και να συμπληρώσω πως οι OPECηδες είπαν πως αν γίνει καμιά μαλακία με το Ιράν και χαθεί η παραγωγή του, το βαρέλι θα πάει στα 200 δολάρια άνετα. Να θυμίσω πως έρχονται Αμερικάνικες εκλογές και οι Μπουσηδες θα θέλουν να τονώσουν το πατριωτικό αίσθημα; Αλλά ας μη πάμε μακριά (και αν πάμε να ξανάρθουμε), και να μη γίνει πόλεμος, κάποια μαλακία θα γίνει (όπως το να κλάσει ένας χρηματιστής στην Ουζουμπούρου) και το ένα χρηματιστήριο θα πάρει μπάλα το άλλο και η τιμή του πετρελαίου θα τρέξει σαν δρομέας που παίρνει ντόπα από την Τσου Λι.
Αρκετά για σήμερα. Πάω για ύπνο.

Υ.Γ.1 Νίκο να σου ζήσει η κοράκλα

Υ.Γ.2 Δήμαρχε της Νίκαιας θα φας μαύρισμα στις επόμενες εκλογές με τις μαλακιές που κάνεις με το γήπεδο.

Υ.Γ.3 Είδα τσαμπέ σε αβάπρεμιε την κωμωδία "The Baker" που παίζεται στα σινεμάδια και έχει πολύ πλάκα. Την προτείνω κάργα.

Υ.Γ.4 Μπορεί κάποιος να μου πει που πουλάνε ντομάτες που έχουν γεύση ντομάτας; Γιατί είτε από λαϊκές, είτε από σούπερ μάρκετ, είτε από βιολογικάδικα, όλο άχυρα παίρνω.

Κυριακή 6 Ιουλίου 2008

Πολύ ζέστη φίλτατοι...

"Συνοπτική μετάφραση: Ο Ραούλ της Ρεάλ παίρνει 15.000Ε την ημέρα, ενώ ο Χουάν Λόπεζ, μηχανικός αυτοκινήτων παίρνει 37Ε την ημέρα"

Πολύ καιρό έχω να φτιάξω τεύχος ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ, και ακόμα περισσότερο να κάνω ανάρτηση στο blog μου. Αλλά όλα κάποτε αλλάζουν. Όπως το χάλι μας, που από μαύρο γίνεται μαυρότερο. Όπως βλέπετε άλλαξα και τη μορφή της σελίδας. Χρειαζόταν μια ανανέωση, και ήθελα να της βάλω λίγο πιο βυσσινί χρώματα για τιμήσω τα Προοδευτικάνικα μου αισθήματα. Κατέβασα κάτι φωτογραφίες από το http://vissiniclubnogate.blogspot.com/, (ένα πραγματικά πολύ καλό site, που θυμίζει λίγο πως με το να είσαι οπαδός δεν είσαι απαραίτητα και λοβοτομημένος, ναι υπάρχουν σκεπτόμενοι οπαδοί) και θυμήθηκα κάποιες πολύ συγκινητικές στιγμές από τα παιδικά μου χρόνια, όλες γύρω από το γήπεδο της Νίκαιας. Έτσι μου ήρθε στο μυαλό η κουβέντα που είχαμε κάνει τις προάλλες με έναν φίλο (που περίπου τη σχολιάζει η φωτογραφία που βλέπετε πάνω), πως κάποιοι (έστω και λίγοι) παίρνουν 100.000 την εβδομάδα και εγώ ξελαρυγγιάζομαι με τα πιτσιρίκια για να βγάλω ένα χιλιάρικο το μήνα (όταν έχει δουλειά, γιατί τώρα το καλοκαίρι παίζει πίκρα), και συγχρόνως θυμάμαι τον Ψωμιάδη να λέει χτες βράδυ σε ένα δελτίο ειδήσεων πάνω κάτω: έλα μωρέ και τι έγινε που πήρε κάποιος πολιτικός δυο τρία χιλιάρικα. Θα μου πείτε πως λαϊκίζω, αλλά για μένα τα δυο χιλιάρικα είναι πέντε νοίκια και είναι σημαντικό ποσό. Αλλά εγώ δεν είμαι βουλευτής, ώστε να ψηφίζω διάταξη σύμφωνα με την οποία θα γίνονται συνεδριάσεις στη Βουλή, μόνο τρεις εβδομάδες το μήνα, ώστε την τέταρτη να μπορώ να αλωνίζω για να μαζεύω κουκιά.

Επίσης πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω το πόσο χαζός είναι ο κόσμος γύρω μας, ή το πόσο χαζός το παίζει γιατί φοβάται να αντιδράσει. Έβλεπα τις προάλλες τον Ευαγγελάτο να έχει κάνει τρελό θέμα στο δελτίο του, γιατί δύο βενζινάδικα στον ίδιο δρόμο, ένα Shell και ένα ελεύθερο πρατήριο είχαν διαφορετική τιμή στη βενζίνη, εννοώντας σαφώς πως ο τύπος που έχει το Shell κλέβει. Συγνώμη ρε φίλε, ίδια τιμή έχει η μπύρα μύθος και η μπύρα φίσερ; Ίδια τιμή έχει το γάλα Δέλτα και το γάλα Αγνό; Ίδια τιμή έχει το σαμπουάν μάρκας και το αντίστοιχο ιδιωτικής ετικέτας; Πρέπει να είσαι επιστήμονας για να καταλάβεις πως η κάθε εταιρεία πουλάει το ίδιο προϊόν σε διαφορετική τιμή; Πρέπει να έχεις ειδικές γνώσεις για να ξέρεις πως από τα 1,26Ε που κάνει το λίτρο η βενζίνη, τα 56,7 λεπτά κοστίζει η πρώτη ύλη, 56,7 είναι οι φόροι, και τα 12,6 τα μοιράζονται η εταιρεία, ο μεταφορέας, και ο πρατηριούχος; Δεν λέω πως οι βενζινάδες είναι όλοι λουλούδια, και πως δεν βγάζουν φράγκα, αλλά δεν φταίνε αυτοί για την τιμή της βενζίνης. Και εμένα ο πατέρας μου βενζινάς ήταν, και δούλευε 12 ώρες την ημέρα.

Πραγματικά ένιωσα θλίψη όταν διάβασα πως έρευνα που έγινε σε αμερικάνικα πανεπιστήμια έδειξε πως το facebook είναι το δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, μαζί με το σεξ και την μπύρα, το πρώτο είναι το ipod. Ίσως γι' αυτό έσβησα το προφίλ μου από το facebook, εξάλλου αρκετό χρόνο χαλάω σε μαλακίες, είπα να κόψω την μία.

Αλλάζω θέμα και πάω στις καθιερωμένες φωτιές. Απλά αντιγράφω μια ατάκα από τον «Καιρό» του Γ.Τετράδη από την Ελευθεροτυπία. «Ευτυχώς, η φωτιά δεν απειλεί κατοικημένη περιοχή… Ηλίθιοι.» Γιατί δράμα είναι να χάσει κάποιος το αυθαίρετο του, που ήταν φτιαγμένο στην καρδιά ενός δάσους, και όχι ο καυτός αέρας που πνίγει την Αθήνα επειδή δεν υπάρχει πλέον η Πάρνηθα για να δροσίζεται το βοριαδάκι.

Και για να πούμε και τίποτα ευχάριστο, να πω ένα ευχαριστώ στον Σωκράτη Μάλαμα για την συναυλία που έκανε τις προάλλες στον Βύρωνα. Βγαλμένος από τα παλιά. Υπέροχος.


Και για να κλείσω, θα σας ενημερώσω για μια πολύ ανησυχητική είδηση που διάβασα. ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΕΛΛΗΝΕΣ; Κατά μέσο όρο ο καθένας μας πίνει 39 λίτρα μπύρας κάθε χρόνο, ενώ ο μέσος Ευρωπαίος πίνει 80. Για να σοβαρευτούμε...

Κυριακή 25 Μαΐου 2008

ΤΟ ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ 60

Νέο τεύχος φίλτατοι.
Ξέρετε που θα το βρείτε. Στα αριστερά.
Ελπίζω να τα πούμε από κοντά στο Euro Jazz Festival 28-5 με 1-6.
Καλό τέτοιο

Παρασκευή 25 Απριλίου 2008

ΤΟ ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ 59

Νέο τεύχος φίλτατοι (το link αριστερά, ξέρετε πλέον...)
Άλλοι πάνε στον επιτάφιο, εγώ στέλνω ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ.
Γι' αυτό θα πάω στην κόλαση...
Ελπίζω να σας αρέσει.
Καλό Πασχαλοτέτοιο

ΥΓ Αφού έκανα αυτή την ανάρτηση, είδα το ντοκιμαντέρ ZEITGEIST και έχω μείνει λίγο μαλάκας. Δείτε το απαραιτήτως. Έχει αποδείξεις για πράγματα που ίσως να είχαμε υποψιαστεί, αλλά ειδικά στο τρίτο μέρος μας τις πετάει στα μούτρα τόσο απότομα, κάνοντας μας να νιώσουμε πολύ ηλίθιοι για το πόσο μας έχουν δουλέψει στο παρελθόν, στο παρόν, αλλά και το πόσο θα μας δουλέψουν στο μέλλον. Κυκλοφορεί σε διάφορες σελίδες με torrent, ενώ μπορείτε να το κατεβάσετε και από το http://www.zeitgeistmovie.com/. Δεν λέω περισσότερες λεπτομέρειες, μάλλον θα υπάρχει εκτενής παρουσίαση στο επόμενο ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ.

Δευτέρα 14 Απριλίου 2008

ΕΥΓΕ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥ

Πριν πω οτιδήποτε άλλο θα ήθελα να ευχαριστήσω τον ευγενέστατο αστυνόμο που την Κυριακή το βράδυ δεν με έγραψε. ΜΗΝ ΑΛΛΑΖΕΤΕ ΣΕΛΙΔΑ, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ! Δεν είμαι άρρωστος, αλήθεια λέω καλό λόγο για αστυνόμο. Που λέτε πήγα την Κυριακή το βράδυ να δω τους Night on Earth (εξαιρετική συναυλία, όπως όλες όσες έχω δει από αυτούς), και μαζί με τη μουσικούλα, τσακίσαμε και κάτι βότκες-λεμόνι μαζί με τη φίλη μου. Στην επιστροφή, μας σταμάτησε ένας αστυνόμος, μέσα στη μέση του δρόμου για αλκοτέστ. Πρώτα έπρεπε να φυσήξω την πρώτη μαλακία αυτή που δείχνει αν έχεις πιει, για να σε βάλουν μετά να φυσήξεις στην δεύτερη μαλακία. Δεν ήμουν ντίρλα, κάθε άλλο, μια χαρά νηφάλιος ήμουν, αλλά το προστιμάκι χαλαρά το πλήρωνα. Φύσηξα, άναψε το κόκκινο λαμπάκι, με ρώτησε τι είχα πιει, του είπα "μια μπύρα" και αυτός μου είπε να πάω στο καλό. Ίσως εκτίμησε το κυριλέ ύφος που είχα πάρει, ίσως μέτρησε θετικά πως και εγώ και η συνοδός μου φορούσαμε ζώνες... Ίσως απλά ο τύπος δεν ήθελε να με βάλει να πλερώσω. Ότι και αν είναι εγώ του εύχομαι, όλα να του παν καλά.
Δεν έκανα αυτή την ανάρτηση όμως για να πω για τον μπατσούλη, αλλά για να σας διαφημίσω μια συναυλιούλα που θα γίνει αυτή την Πέμπτη στο ΑΝ στα Εξάρχεια (με 10 ευρώ είσοδο), όπου θα παίξουν οι Τούρκοι GEVENDE, και μαζί θα κάνουν ένα πέρασμα οι Night on Earth και οι Sugah Galore. Για πληροφορίες ρίξτε μια ματιά στο www.myspace.com/gevende. Αν σας αρέσουν οι βαλκανικοί ήχοι με jazz πινελιές νομίζω πως θα βρείτε κάτι αξιόλογο. Ελπίζω να τα πούμε μέσα γιατί λέω να κάνω ένα πέρασμα και από εκεί.
Το τεύχος 59 του ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ έχει αρχίσει να ψήνεται, και λέω ψήνεται γιατί για φόντο θα έχει φωτογραφίες από γευστικές μου δημιουργίες. Μάλλον θα δείτε και κάποιες νέες στήλες σε αυτό.
ΥΓ1 θέλω διακοπές
ΥΓ2 κάποιοι μαθητές μου με τσαντίζουν τόσο, που θέλω να τους ρίξω μπουκέτο
ΥΓ3 η Προοδευτική σώθηκε
ΥΓ4 Τέλος

Κυριακή 30 Μαρτίου 2008

ΤΟ ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ 58

Στο link αριστερά μπορείτε να βρείτε το νέο τεύχος του ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ
Αναμένω γνώμες καθώς και υλικό για τα επόμενα τεύχη.
Καλό τέτοιο

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008

ΑΝΟΙΞΑΜΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!

Χρόνια και ζαμάνια!
Με τις μετακομίσεις και με τις μεγααααααααλες καθυστερήσεις στην σύνδεση του τηλεφώνου και του internet είχα καιρό να ανανεώσω το blog μου. Πλέον θα κάνω αναρτήσεις κανονικά.
Στις επόμενες μέρες να περιμένετε νέο τεύχος του ανανεωμένου ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ.
Άντε καλό τέτοιο
Τα λέμε σύντομα

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2007

Τίτλοι τέλους

Τελικά το βρήκα το σπιτάκι και τις επόμενες μέρες θα έχω αρκετά τρεχάματα. Θα κόψω και την σύνδεση στο διαδίκτυο, και θα τα πούμε όταν με το καλό δικτυωθώ στο καινούργιο μου σπίτι. Αν όλα πάνε καλά την επόμενη φορά που θα ακούσετε νέα μου θα είναι με το καθιερωμένο χριστουγεννιάτικο βιντεάκι. Σας εύχομαι ολόψυχα καλό τέτοιο.
Ελπίζω να τα πούμε σύντομα.