Νέο τεύχος ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ (σε pdf)

 

Έτοιμο και το 71ο τεύχος του ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ. Απολαύστε υπεύθυνα.

Το κατεβάζετε από εδώ:  http://www.mediafire.com/file/kh5nnw88434nx76/71.pdf

Τα επαναστατικά γεγονότα στην Αίγυπτο

Αντιγράφω μια ανάλυση για τα γεγονότα στην Αίγυπτο, από έναν φίλο που έχει ζήσει εκεί για 2 χρόνια.

Το καθεστώς του Χόσνι Μουμπάρακ στην Αίγυπτο, μια τυπική στρατιωτική δικτατορία, κλυδωνίζεται μετά από 30 χρόνια απολυταρχικής διακυβέρνησης. Ο δικτάτορας, που πριν γίνει ισόβιος πρόεδρος ήταν αξιωματικός της αεροπορίας, ανέλαβε την εξουσία το 1981, μετά τη δολοφονία του προέδρου Ανουάρ Σαντάτ από παρελαύνοντες στρατιώτες την μέρα εθνικής εορτής. Όλοι οι πρόεδροι της χώρας, από την εγκαθίδρυση της Αιγυπτιακής δημοκρατίας το 1953, προέρχονταν από το στρατό.

Οι διαδηλώσεις που συγκλόνισαν τη χώρα τις τελευταίες 5 ημέρες ξεκίνησαν από μια πρωτοβουλία στο facebook. Στις 25 Ιανουαρίου, έντεκα μέρες μετά την έξωση του Τυνήσιου δικτάτορα, οργανώθηκε μέσω της ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης διαμαρτυρία στην κεντρική πλατεία του Καΐρου. Αν και η διαδικυακή πρωτοβουλία συγκέντρωσε 85000 μέλη [1], το καθεστώς δε φάνηκε να ανησυχεί ιδιαίτερα. Περίπου 50000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν τελικά σε όλη τη χώρα, ένας εντυπωσιακός αριθμός, αν σκεφτεί κανείς ότι οι συμμετέχοντες γνώριζαν ότι κινδυνεύουν από συλλήψεις μετά βασανιστηρίων. Σε εκτεταμένες συγκρούσεις με την αστυνομία, ειρωνικά ανήμερα της αργίας για τη «γιορτή της αστυνομίας», σκοτώθηκαν δύο διαδηλωτές και ένας αστυνομικός. Δόθηκαν στη δημοσιότητα ερασιτεχνικά βίντεο με εντυπωσιακές σκηνές αστυνομικών που υποχωρούν από τις θέσεις τους κάτω από την πίεση του πλήθους.

Τις επόμενες δυο μέρες συνεχίστηκαν οι διαμαρτυρίες, με δεκάδες χιλιάδες να διαδηλώνουν στους δρόμους του Καΐρου, περιφρονώντας την απαγόρευση κυκλοφορίας που προσπάθησε να επιβάλει η κυβέρνηση.

Την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου, αργία και ημέρα προσευχής για τους μουσουλμάνους, η εξέγερση κλιμακώθηκε. Ενώ η κυβέρνηση έκοψε σε όλη τη χώρα το ίντερνετ και την κινητή τηλεφωνία [2], προφανώς για να δυσκολέψει τη συνεννόηση των διαδηλωτών, συγκεντρώθηκαν στους δρόμους του Καΐρου και αλλού εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, παραλύοντας τις συγκοινωνίες. Σε συγκρούσεις με τα σώματα ασφαλείας σκοτώθηκαν σε όλη την χώρα περισσότεροι από 100 άνθρωποι. Τη νύχτα το πλήθος αγνόησε ξανά την απαγόρευση κυκλοφορίας και η κυβέρνηση κατέβασε το στρατό στους δρόμους του Καΐρου. Καταγράφηκαν εντυπωσιακές σκηνές με τους διαδηλωτές να επευφημούν (!) τους στρατιώτες που επέβαιναν στα άρματα μάχης [3]. Σε πολλές περιπτώσεις οι στρατιώτες επέτρεψαν στους διαδηλωτές να ανεβούν στα άρματα μάχης στην κεντρική πλατεία του Καΐρου. Οι πολίτες τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο και κρατούσαν σημαίες ανεβασμένοι πάνω σε κινούμενα άρματα μάχης, που υποτίθεται πως είχαν σταλεί για να επιβάλλουν την απαγόρευση κυκλοφορίας.

Το Σάββατο 29 Ιανουαρίου οι διαδηλώσεις συνεχιστήκαν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, καθώς ο πρόεδρος Μουμπάρακ ανακοίνωσε ανασχηματισμό. Περίπου 50000 συγκεντρώθηκαν ξανά στην κεντρική πλατεία του Καΐρου. Η αστυνομία αποσύρθηκε ολοκληρωτικά και η διαδήλωση συνεχίστηκε παρουσία του στρατού, ο οποίος στην πλειοψηφία του κράτησε μια εντυπωσιακά ανεκτική στάση προς τους διαδηλωτές. Την νύχτα του Σαββάτου και ενώ έχει γίνει γνωστό ότι η αστυνομία έχει αποσυρθεί, άρχισε κύμα ληστειών τρομοκράτησης από ένοπλες ομάδες. Οι κάτοικοι σύστησαν αυτοσχέδιες ομάδες πολιτοφυλακής.

Βλέποντας εκ των υστέρων τις ερασιτεχνικές λήψεις από τις διαδηλώσεις μπορεί να δει κανείς ότι η αστυνομία στο Κάιρο έδειξε μικρή προθυμία να συγκρουστεί με τους διαδηλωτές και προτίμησε να σε πολλές περιπτώσεις να υποχωρήσει. Ίσως αυτό εξηγεί το γεγονός ότι στο Κάιρο υπήρχε μικρότερος αριθμός θυμάτων από ό,τι στο Σουέζ ή στην Αλεξάνδρεια. Πιθανότατα η τηλεοπτική κάλυψη από τις ταράτσες των μεγάλων ξενοδοχείων του κέντρου να συντέλεσε σ’ αυτό το γεγονός.

Επίσης βλέποντας την εμφάνιση και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των διαδηλωτών και έχοντας ζήσει στο Κάιρο για 2 χρόνια την περίοδο 2006-2008, συμπεραίνω ότι πρόκειται κυρίως για νεαρά άτομα της μέσης- ανώτερης οικονομικής τάξης. Άλλωστε οι κινητοποιήσεις οργανώθηκαν αρχικά από το διαδίκτυο, το οποίο θεωρείται μάλλον πολυτέλεια στην Αιγύπτου, αφού μόνο το 1,2% του πληθυσμού έχει πρόσβαση σε ευρυζωνικό δίκτυο [4]. Ακόμα και στο αποκορύφωμα των γεγονότων δε συμμετείχε στις διαδηλώσεις ποσοστό μεγαλύτερο από 1% του πληθυσμού του Καΐρου των 20 εκατομμυρίων. Οι εξαθλιωμένοι, συντηρητικοί πληθυσμοί των παραγκουπόλεων της πρωτεύουσας [5] δε θεώρησαν ότι τα γεγονότα τους αφορούν. Η εξέγερση ήταν περισσότερο μια υπόθεση των άνεργων νέων με πανεπιστημιακή μόρφωση, που χρησιμοποιούν ως εργαλείο επικοινωνίας το διαδίκτυο. Αυτή η νέα γενιά έχει τη μόρφωση και την ενημέρωση να αποκτήσει ηγετικό ρόλο στην κοινωνία, αλλά αισθάνεται πολιτικά και οικονομικά αποκλεισμένη. Δε διαφέρει πολύ από την κατάσταση της νεολαίας στην Ελλάδα σήμερα.

Όσον αφορά την προοπτική της κατάστασης, αν πέσει το καθεστώς στην Αίγυπτο θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν και άλλα απολυταρχικά καθεστώτα στην περιοχή. Οι ΗΠΑ αποδείχθηκε ότι ακολουθούσαν (για μια ακόμη φορά) κοντόφθαλμη πολιτική στηρίζοντας απολυταρχικά, κοσμικά καθεστώτα ως αντίβαρο στον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Ο τελευταίος μάλλον ενισχύθηκε από την κατάπνιξη κάθε μορφής φυσιολογικής αντιπολίτευσης, που άφησε τη θρησκεία ως το μόνο ανοιχτό πεδίο αντίδρασης στην εξουσία. Παρόλα αυτά το πολιτικό Ισλάμ δεν είναι σε φυσιολογικές συνθήκες πλειοψηφικό στην κοσμοπολίτικη και πολυθρησκευτική αιγυπτιακή κοινωνία. Τα γεγονότα της εξέγερσης στην Αίγυπτο, ενώ δεν ανέδειξαν κάποιον αρχηγό, έφεραν στο προσκήνιο ένα δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας που δεν έχει σχέση ούτε με το θρησκευτικό φανατισμό ούτε με τη χούντα του Μουμπάρακ. Σε κάθε περίπτωση η κοινωνίες της Μέσης Ανατολής είναι πολύπλοκες και αυτό θα έπρεπε να το λαμβάνουν υπόψη τους οι δυτικές χώρες, προτού αποφασίσουν να στηρίξουν τα εξέχοντα μέλη της σοσιαλιστικής διεθνούς, Χόσνι Μουμπάρακ της Αιγύπτου και Μπεν Άλι της Τυνησίας.

 

Κώστας Γιαννίρης

---

[1]   http://www.aolnews.com/2011/01/24/will-egypt-facebook-flashmob-protests-yield-tunisian-results/

[2]   http://www.euronews.net/2011/01/29/videos-show-force-of-egypt-s-people-power/

[3]   Συγκεκριμένα διακόπηκε για τρεις μέρες η πρόσβαση στο ίντερνετ και η αποστολή SMS κινητής τηλεφωνίας. Επίσης διακόπηκε η λειτουργία των κινητών  για 36 περίπου ώρες. Δεν γνωρίζω αν έχει ξαναγίνει τόσο μακροχρόνια εκούσια διακοπή του ιντερνετ σε μια χώρα.

[4] http://www.arabianbusiness.com/etisalat-misr-buys-into-nol-egynet-121715.html

 

[5]http://www.citiesalliance.org/ca/sites/citiesalliance.org/files/CA_Docs/resources/Cairo's%20Informal%20Areas%20Between%20Urban%20Challenges%20and%20Hidden%20Potentials/CairosInformalAreas_Ch1.pdf

Λεφτά Υπάρχουν

Άλλο ένα ενδιαφέρον βιντεάκι σήμερα. Αυτή την φορά από τον οικονομολόγο Richard D Wolff.

Εθισμένοι στο ρίσκο

Για δείτε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία της Naomi Klein

Σκόρπιες σκέψεις

Ας μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις χωρίς ειρμό για να μπω σε ρυθμό να φτιάξω το 71ο τεύχος του ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ.

• Στις διακοπές που βρέθηκα στην πρωτεύουσα ένιωσα πως πρέπει να απολογούμαι στον κόσμο επειδή μπήκα στο δημόσιο και είχα άδεια την περίοδο των διακοπών. 
• Είναι πιο εύκολο να μάθει χημεία ένας λοβοτομημένος μπαμπουίνος παρά να καταλάβουν πολλοί επιβάτες του μετρό πως πρώτα πρέπει να περιμένουν τους άλλους να κατέβουν  και μετά να μπουν αυτοί.
• Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες σελίδες που άρχισα να χρησιμοποιώ προσφάτως είναι η  http://academicearth.org/ μέσω της οποίας μπορείτε να παρακολουθήσετε δωρεάν διαλέξεις και μαθήματα πάνω σε πολλά αντικείμενα από μερικά από τα γνωστότερα αμερικάνικα πανεπιστήμια (Harvard, Yale, MIT, Berkeley κ.α.). 
• Επίσης πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα είναι η http://dwsepare.ning.com/ μέσω της οποίας γίνονται δωρεές και ανταλλαγές διαφόρων αντικειμένων μεταξύ των χρηστών.
• Προσπάθησα (χωρίς επιτυχία) να πείσω τα παιδιά του σχολείου να μου γράψουν σε ένα κείμενο όσα δεν τους αρέσουν στο σχολείο τους και στο εκπαιδευτικό σύστημα γενικότερα και εκτός από κάποιες αναμενόμενες ατάκες για μεγαλύτερα διαλείμματα, λιγότερα μαθήματα, καλύτερα κτίρια κτλ. μόνο μία πρόταση μιας μαθήτριας της 1ης γυμνασίου μου κίνησε το ενδιαφέρον. "Και τέλος, δεν μας αρέσει το μάθημα αλλά εντάξει ότι και να πεις το ίδιο κάνει". Αδιαφορία, παραίτηση ή ρεαλισμός  της πιτσιρίκας στα λόγια της;
• Για όσους κατεβάζουν σειρές από το διαδίκτυο σας προτείνω μια αγγλική που λέγεται misfits. Είναι επιστημονικής φαντασίας αλλά τελείως διαφορετική από όσες έχετε δει. Ήρωες είναι κάποιοι νέοι εγκληματίες, αντικοινωνικοί, "απροσάρμοστοι" που αποκτούν λόγω μιας παράξενης καταιγίδας, κάποιες υπερφυσικές δυνάμεις. Θα αρέσει σίγουρα σε όσους παθαίνουν στομαχικές διαταραχές με την "πολιτική ορθότητα" των αντίστοιχων αμερικάνικων σειρών.
• Συζήταγα με κάτι φίλους την (για μένα) αδιάφορη στάση των κατοίκων του νησιού για τα προβλήματα της εποχής και κάποιος μου είπε: "Τι σου φαίνεται παράξενο; Εκεί έχετε συγκοινωνίες ή νοσοκομεία για να σας ενοχλήσουν οι απεργίες; Έχετε μεγάλες επιχειρήσεις με πολλούς υπαλλήλους για να σας ενοχλήσουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις; Έχει άστεγους, μετανάστες ή πρεζάκια στις πλατείες; Άσε τους ανθρώπους στην ηρεμία τους..."
• Αν σταματήσουν να γίνονται γαμήλιες τελετές θα καταστραφεί τελείως ότι έχει μείνει από την ελληνική οικονομία.Ρούχα και καλλωπισμοί για ζευγάρι και καλεσμένους, στολισμός, δεξίωση, προσκλητήρια, μπουμπουνιέρες, δώρα, εισιτήρια και διαμονή για την μετακίνηση των μακρινών καλεσμένων, φωτογραφίες, πυροτεχνήματα.... Μήπως οι έμποροι πρέπει να κάνουν ένα μνημείο τιμής στην "άγνωστη νύφη";
• Καλό Τέτοιο σε όλους.

Είναι καιρός να τελειώνουμε με τα «θρησκευτικά» στα σχολεία.

Το παρακάτω κείμενο το δανείστηκα από το blog "Μη μαδάς την μαργαρίτα" (http://mhmadas.blogspot.com)

«Το μεγάλο άφατο κακό στο κέντρο του πολιτισμού μας είναι ο μονοθεϊσμός. Από ένα βαρβαρικό κείμενο της Εποχής του χαλκού, γνωστό ως παλαιά διαθήκη, έχουν γεννηθεί τρεις εχθρικές προς τον άνθρωπο θρησκείες - ο ιουδαϊσμός, ο χριστιανισμός και το ισλάμ. Αυτές είναι θρησκείες με επουράνιους θεούς. Είναι, κυριολεκτικά, πατριαρχικές - ο Θεός είναι Παντοδύναμος Πατέρας - εξού και το μίσος προς τις γυναίκες για 2000 χρόνια, σ’ εκείνες τις χώρες που έχουν πληγεί από τον επουράνιο Θεό και τους επίγειους αρσενικούς αντιπροσώπους του.»

                                                                                                                           GORE VIDAL

Ούτε η δογματική, ούτε η λειτουργική, ούτε βέβαια η χριστιανική ηθική έχουν κανένα λόγο να διδάσκονται σ’ ένα ουδετερόθρησκο σχολείο μιας ευρωπαϊκής χώρας. Ούτε σαν μάθημα επιλογής, ούτε βέβαια ως υποχρεωτικό μάθημα. Αν οι νέοι θέλουν να γνωρίσουν και να εμβαθύνουν στην οποιαδήποτε θρησκεία καλό είναι να επισκεφθούν τους ναούς και να συζητήσουν με τους κατ’ επάγγελμα ιερωμένους και διακόνους του κάθε δόγματος.

 Στα σχολεία διδάσκονται μαθήματα που έχουν σκοπό τη διανοητική, σωματική και πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου. Τα λειτουργικά ή δογματικά στοιχεία της χριστιανικής ή άλλης θρησκείας δεν έχουν να κάνουν με τίποτα από αυτά. Αντιθέτως, η κατεύθυνση της ευρωπαϊκής παιδείας είναι καθαρά ορθολογιστική και λογοκρατική,  προσπαθεί να διδάξει και κυρίως να πείσει τους μαθητές να αναζητούν αιτίες και αποδείξεις πίσω από κάθε τι που συναντούν στο μακρύ ταξίδι της γνώσης. Δε νομίζω ότι έχουν καμιά θέση σ’ ένα σύγχρονο και δημοκρατικό σχολείο, οι θεωρίες περί δημιουργίας του κόσμου, περί τριαδικής φύσης του Θεού, περί ανάστασης νεκρών, μετά θάνατον ζωής, δευτέρας παρουσίας κλπ.

Στα σχολεία μας παλεύουμε να γονιμοποιήσουμε τις ιδέες της  χειραφέτησης του ανθρώπου, της ισότητας των δύο φύλλων, της αξίας της ανθρώπινης ζωής, της αγάπης και της συνεργασίας μεταξύ όλων των ανθρώπων. Πόσο αντίθετη στην προσπάθεια αυτή είναι η περίφημη χριστιανική Ηθική της δήθεν ισότητας και αγάπης, με ένα θεό πατριάρχη,  δυνάστη, τιμωρό και ελεήμονα, δικαστή των ανθρωπίνων πεπραγμένων, που σώζει στο παράδεισο ή στέλνει στα τάρταρα, ανάλογα με την πίστη του προς αυτόν. Πόσο παράταιρα φαντάζουν, ο μισογυνισμός, ο  φανατισμός, ο θρησκευτικός πόλεμος, ο αγιασμός των όπλων και λοιπά βαρβαρικά τελετουργικά των μονοθεϊστικών θρησκειών.    

Αν θέλουμε (και πρέπει)  να δώσουμε μια περισσότερο πνευματική διάσταση στην εκπαίδευσή μας ας την αναζητήσουμε στη φιλοσοφία, στην ηθική, στο αρχαίο αλλά και σύγχρονο θέατρο, στη μουσική, σε όλες τις ανθρωπιστικές σπουδές και στις καλές τέχνες, αλλά όχι στις εξ αποκαλύψεως μονοθεϊστικές θρησκείες.

Κάποιοι ισχυρίζονται το γνωστό στερεότυπο ότι η ορθόδοξη χριστιανική πίστη και εκκλησία αποτελεί μια βασική διάσταση της εθνικής μας ταυτότητας. Δυστυχώς αυτό είναι σωστό. Αλλά κάποια στιγμή η στρέβλωση αυτή πρέπει να ανακοπεί. Η εθνική μας αφήγηση είναι καιρός ν’ αλλάξει σελίδα και να φύγει από το ιδεολόγημα του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Αν είναι να τη διδάσκουμε ως παράδειγμα προς αποφυγή, καλώς. Αν είναι να αναλύσουμε ιστορικά, κοινωνικά, οικονομικά τον ολέθριο ρόλο της ορθοδοξίας στην εξέλιξη του ελληνικού γένους καμία αντίρρηση. Αλλά αυτό έχει να κάνει με το μάθημα της ιστορίας και όχι με κανένα μάθημα θρησκευτικών.

Επιτέλους ο διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος έχει αργήσει και είναι μια ευκαιρία ν’ αρχίσει από την κατάργηση των θρησκευτικών στα σχολεία.

Είναι σαφές ότι το σχολείο δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνει πως δεν βλέπει την επίδραση που ασκούν οι θρησκείες σε εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη. Οι μαθητές μπορεί να έχουν απορίες για το τι πρεσβεύει η κάθε θρησκεία και ποιος είναι ο ρόλος της σε κάθε κοινωνία. Μπορεί να θέλουν να δουν τις σχέσεις των θρησκειών μεταξύ τους. Ας έχουμε ένα μάθημα θρησκειολογίας στο γυμνάσιο ή και ένα κατ’ επιλογή στο λύκειο, αλλά μέχρι εκεί. Και κυρίως από σκοπιά κοινωνιολογική και όχι βέβαια ως μάθημα κατήχησης της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας, όπως γίνεται τώρα.

Οι θρησκείες έχουν συμβολή στην τέχνη και την αισθητική των λαών. Ο ρόλος αυτός μπορεί και πρέπει να αναλύεται  στα μαθήματα αισθητικής αγωγής.

H ορθόδοξη εκκλησία της Ελλάδας αρκετά προβάλλεται και διαφημίζει το δόγμα της και το σωτηριολογικό της λόγο μέσα από την παράδοση, τις εορτές - αργίες, τα μυστήρια - κοσμικά γεγονότα αλλά και τους ναούς - καταστήματά της. Καιρός είναι να πάψει να επηρεάζει τις παιδικές συνειδήσεις και μάλιστα μέσα από το σχολείο.

Νομίζω ότι είναι καιρός το κράτος να κινηθεί ώστε να:

- καταργηθεί ο μαζικός, υποχρεωτικός, σχολικός  εκκλησιασμός

- καταργηθεί η πρωινή προσευχή σε όλα τα σχολεία.

- καταργηθούν τα θρησκευτικά σύμβολα από τα σχολεία.

- απαλειφθεί τελείως  το μάθημα των θρησκευτικών από το Δημοτικό.

- αντικατασταθούν τα θρησκευτικά με στοιχεία θρησκειολογίας στο Γυμνάσιο και  

  στην Α λυκείου.

- θεσπιστεί ως μάθημα  διαλόγου και έρευνας,  η Ηθική και οι διαπροσωπικές 

  σχέσεις, σε συνδυασμό με το βιωματικό εργαστήριο.

- εμπλουτιστεί το μάθημα της ιστορίας με το πραγματικό ρόλο της εκκλησίας και  

  της θρησκείας στα παγκόσμια μεγάλα ιστορικά γεγονότα.

- εμπλουτιστούν τα μαθήματα της αισθητικής αγωγής με στοιχεία της 

  εκκλησιαστικής τέχνης.

- απαγορευτεί κάθε απόπειρα κατήχησης μέσα στα σχολεία.

Σκόρπιες σκέψεις

• Έβαλα "πονηρή" φωτογραφία μήπως και σας κινητοποιήσω να κατεβάσετε το τελευταίο ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ που δεν το τιμάτε όπως το προηγούμενο. Μήπως χάσατε το link; Για πατήστε εδώ
• Σε όσους αρέσει η παλιά "μαύρη" μουσική, ψάξτε το blog (http://bluebeatinmysoul.blogspot.com/) και θα ανακαλύψετε διαμάντια.
• Έχετε δει ποτέ παλιό μοναστήρι στολισμένο με χρωματιστά λαμπάκια; Εγώ βλέπω ένα καθημερινά, δίπλα στο σπίτι μου. Ο ορισμός της χριστουγεννιάτικης κακογουστιάς σε απλά νεοελληνικά.
• 9 νίκες και μια ισοπαλία σε 10 αγώνες για την ΠΡΟΟ φέτος, και οι εκπλήξεις που ετοιμάζουν οι οπαδοί της όλο και αυξάνονται. Ευτυχώς που έχουμε και την ομάδα να μας ανεβάζει και ξεχνάμε για λίγο το τι γίνεται γύρω μας.
• Σήμερα για μία εκλογική διαδικασία που κράτησε μία ώρα, χάσαμε 7 ώρες μάθημα. Η πρόταση που τέθηκε χθες ώστε για αυτή την ώρα να χάσουμε απλά 3, θεωρήθηκε μη πραγματοποιήσιμη. 
• Επιτέλους ήρθε το κρύο. Δεν ήταν λογικό να κυνηγάω κουνούπια μέσα στον Δεκέμβρη.
• Θα κλείσω με τον ορισμό της λέξης "λάχανο" σύμφωνα με τον Αμβρόσιο Πηρς. "Λάχανο είναι ένα γνωστό λαχανικό, που έχει το μέγεθος και τη νοημοσύνη ενός ανθρώπινου κεφαλιού.

Νέο τεύχος ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ (σε pdf)

Το 70ο τεύχος του Νιουσλέτε μπορείτε να το κατεβάσετε από τον παρακάτω σύνδεσμο
http://www.mediafire.com/file/3j9a2vk6dycotca/70.pdf

Καλό τέτοιο σε όλους.

Νέο τεύχος ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ (σε pdf)

Ετοίμασα επιτέλους το 69ο τεύχος του ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ.
Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ http://www.mediafire.com/file/2b3beargethbbdk/69.pdf

Υ.Γ. 6 στα 6 η ΠΡΟΟ. Κάθε Κυριακή πλέον είναι μέρα χαράς. Πάντα τέτοια.

Τα παιδιά στην κερκίδα...

Αν προσέξετε τον πίνακα του "θείου" Αλβέρτου, καταλαβαίνετε πως η εισαγωγή αυτής μου της ανάρτησης θα είναι ποδοσφαιρική. Είχα πολύ καιρό να δω την ομάδα μου να φιγουράρει μόνη της στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα της κατηγορίας της, και αυτά που βλέπω να γίνονται μέχρι τώρα με γεμίζουν με αισιοδοξία. Δεν θα αναφερθώ στο αγωνιστικό μέρος, αλλά στο οπαδικό, το οποίο μπορεί να δώσει σημαντικά παραδείγματα οργάνωσης μικρών ομάδων και το τι μπορούν να πετύχουν αυτές. Σε παλιότερα κείμενα μου, και σε σχόλια μου σε blog άλλων, έχω αναφέρει πως ότι θετικό μπορεί να συμβεί στην κοινωνία μας μπορεί να γίνει με πορεία από κάτω προς τα πάνω και όχι αντίθετα. Οι δράσεις πρέπει να αρχίζουν από τη περιοχή μας, να μεταδίδονται στις γειτονικές και για κάτι μεγαλύτερο βλέπουμε... Είναι ευκολότερο να καθαρίσουμε το πεζοδρόμιο μας, και να φυτέψουμε ένα δέντρο, παρά να ανατρέψουμε την κάθε κυβέρνηση και το κάθε μνημόνιο.

Τι έκαναν όμως οι Προοδευτικάνοι που θέλω να μοιραστώ μαζί σας; Συνδύασαν προσωπικό μεράκι και γνώσεις, προσέφεραν τον χρόνο τους, τα ηλεκτρονικά μαραφέτια τους (υπολογιστές, κάμερες, μικρόφωνα κτλ.), συνεννοήθηκαν μεταξύ τους (το δυσκολότερο) και χωρίς να έχουν κανένα  οικονομικό όφελος έφτιαξαν έναν φορέα ενημέρωσης που, αν ήξεραν γι' αυτόν, θα τον ζήλευαν και ομάδες Α εθνικής. Αυτά που δίνει ο φορέας στους φιλάθλους είναι πολλά. Α) Πριν από κάθε παιχνίδι μπορούμε να διαβάσουμε ένα pre-game άρθρο που εξηγεί την σημασία του κάθε αγώνα, ενημερώνει για την  αγωνιστική κατάσταση και μας πληροφορεί με ιστορικά και στατιστικά στοιχεία για τις δύο ομάδες. Β) Λίγες ώρες μετά την λήξη του παιχνιδιού μας δείχνει σε βίντεο τα γκολ από τους αγώνες, ενώ λέγεται πως θα ετοιμάζουν και μονταρισμένο βίντεο με μαζεμένες τις καλύτερες φάσεις. Γ) Στις εντός έδρας αναμετρήσεις γίνεται ζωντανή ραδιοφωνική μετάδοση μέσω διαδικτύου, την οποία μπορεί και κάποιος να την "κατεβάσει" ολόκληρη μετά το τέλος του αγώνα. Δ) Την επόμενη μέρα του αγώνα δημοσιεύεται ένα αναλυτικότατο και αντικειμενικό άρθρο (ανώτερο από πολλά που δημοσιεύονται σε αθλητικές εφημερίδες) για το τι συνέβη στον αγωνιστικό χώρο. Ε) Καθ' όλη την διάρκεια της εβδομάδας υπάρχει διαρκής ενημέρωση για τα καθημερινά νέα του συλλόγου. Τονίζω πως παρά το φανερό πάθος των ανθρώπων αυτών με την συγκεκριμένη ομάδα υπάρχει σαφής προσπάθεια αντικειμενικής ενημέρωσης. Για παράδειγμα και σε ραδιοφωνικές μεταδόσεις, και σε άρθρα υπάρχουν και αναφορές σε λάθη της ομάδας μας, και σε λάθη των διαιτητών υπέρ (αλλά και κατά) αυτής, αλλά και στην ποιότητα των αντιπάλων. Βλέποντας τον αηδιαστικό καταρράκτη μίσους που χαρακτηρίζει τις περισσότερες οπαδικές αθλητικές εφημερίδες είναι τουλάχιστο ανακουφιστική η ύπαρξη τέτοιας ενημέρωσης. Αν θέλετε να κρίνετε από μόνοι σας επισκεφτείτε τους βυσσινί συνδέσμους κάτω αριστερά στην σελίδα.

Δεν τα γράφω αυτά για να ευλογήσω τα γένια των ομοϊδεατών μου, αλλά για να δώσω ένα παράδειγμα για το τι μπορούν να κάνουν κάποιοι που ενδιαφέρονται για κάτι κοντινό τους. Τέτοιες δράσεις θα μπορούσαν να υπάρχουν σε γειτονιές, για παράδειγμα για καλύτερη καθαριότητα, για την δημιουργία και συντήρηση ελεύθερων χώρων, για την βοήθεια ανθρώπων με προβλήματα (π.χ. ηλικιωμένων, άνεργων κτλ.), για τον καλλωπισμό των κτιρίων κτλ.

Αλλάζω θέμα. Στην προηγούμενη μου ανάρτηση έλεγα πως θέλω να ασχοληθώ με την δουλειά μου χωρίς να με απασχολούν "μεγάλα" ερωτήματα και τέτοιες χαζομαρούλες. Πολλές φορές απορώ με τον εαυτό μου με τους κύκλους που κάνω. Σαν να μη θέλω να μάθω το μάθημα μου ένα πράγμα... Κάθε φορά που νιώθω απογοητευμένος από τους γύρω μου, λέω να τα κάνω όλα μόνος μου, αλλά μετά βλέπω πως θέλοντας και μη πρέπει να αντιμετωπίσω αυτά που με ενοχλούν και να ασχοληθώ και με άλλους και να συμμετέχω σε αντιπαραθέσεις που είναι τουλάχιστο κουραστικές και ψυχοφθόρες.

Τι έμαθα (για άλλη μια φορά) τις τελευταίες εβδομάδες:

α) πως επειδή εγώ μπορώ να επικοινωνώ με διάλογο δεν σημαίνει πως και οι συνάνθρωποι μου έχουν αυτή την ικανότητα

β) πως όταν κάποιος "αρμόδιος" σε κοιτά στα μάτια και σου λέει πως θα κάνει κάτι, δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνει

γ) πως άνθρωποι που έχουν πτυχία και πληρώνονται να κάνουν μια δουλειά πολλές φορές δεν έχουν όχι μόνο τη διάθεση αλλά ούτε και την ικανότητα να την κάνουν

δ) πως όταν φτάνω σε σημείο να εξοργίζομαι τόσο και να φωνάζω σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας από εμένα, ανεβάζει το κύρος μου στα μάτια τους και αποκτά μεγαλύτερο βάρος ο λόγος μου 

ε) πως στο μέρος που ζω το σχολείο είναι ένα αναγκαίο κακό

στ) πως αν θέλω να κοιμάμαι καλά το βράδυ πρέπει να δουλεύω πολύ περισσότερο απ΄ το "νόμιμο" χωρίς να περιμένω κάποιον να με ευχαριστήσει γι' αυτό

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Απλά θα περιγράψω μια κατάσταση. Ένα ολόκληρο σχολείο μετακομίζει σε ένα προσωρινό (ουδέν μονιμότερο...) για να χτιστεί ένα νέο. Η μετακόμιση αρχίζει ενώ στο προσωρινό γίνονται ακόμη εργασίες και είναι από ακατάλληλο ως επικίνδυνο. Δεν υπάρχει απολύτως κανένας συντονισμός των εργασιών. Καθηγητές βρίσκονται να κάνουν μέχρι και το Σαββατοκύριακο δουλειά μεταφορέα. Ένα πανάκριβο εργαστήριο κινδυνεύει με καταστροφή. Επικίνδυνα χημικά, και ακριβά όργανα κουβαλιούνται στα χέρια και με τα προσωπικά αυτοκίνητα των καθηγητών. Ένα κτίριο κινδυνεύει να κατεδαφιστεί ενώ ακόμα δεν έχει προλάβει να αδειάσει. Καθηγητές, γονείς, κάτοικοι, δημοτική αρχή τσακώνονται με όλους τους δυνατούς συνδυασμούς. Και όλα αυτά σε μια έντονη προεκλογική περίοδο, σε ένα νησί 900 ατόμων που οι ψήφοι είναι ήδη μετρημένοι και καταγεγραμμένοι... Όμορφες στιγμές, αγγελικά πλασμένες. 

Υ.Γ. 1. Η τελευταία παράγραφος της ανάρτησης αποτελεί προϊόν έμπνευσης του συγγραφέα. Κάθε σχέση με πρόσωπα της πραγματικότητας είναι απολύτως συμπτωματική και τυχαία. Το σχολείο μου δουλεύει στην εντέλεια και όλοι γύρω μου είναι καταπληκτικότατοι...

Υ.Γ. 2. Πρέπει κάποια στιγμή να το τελειώσω αυτό το 69ο τεύχος του ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ

Υ.Γ. 3. Σήμερα έφτιαξα ένα τέλειο κοτοπουλάκι, μήπως να παρατήσω τα δασκαλίκια και να πάω σε κάνα ριάλιτι μαγειρικής;