Σκόρπιες σκέψεις

(σκίτσο του Γ. Καλαϊτζή)

• Δεν ξέρω τι λέτε για το μπάχαλο που έχει γίνει με τα βιβλία στα σχολεία, αλλά λόγω αυτού είδα, για πρώτη φορά, να τσακώνονται μαθητές για το ποιος θα πάρει το τελευταίο κομμάτι. Μάλλον ήταν σχέδιο για την αύξηση της εκτίμησης των σχολικών βιβλίων από τους μαθητές. Κανείς δεν τολμάει να τα σκίσει τώρα. Για κάψιμο ούτε κουβέντα, αν και δεν ξέρω τι θα γίνει όταν πιάσουν τα πρώτα κρύα και ανακοινωθεί η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης. 
• Σύμφωνα με δημοσίευμα της Washigton Post προς το τέλος της εβδομάδας, ένας δορυφόρος της NASA, μεγέθους ενός σχολικού λεωφορείου, θα προσκρούσει κάπου στη γη χωρίς να ξέρουν που. Αν πέσει στον Ελλαδικό χώρο θα στείλουν στη NASA τον λογαριασμό για τα διόδια; Αν έχει τίποτα βιβλία μέσα λέτε να γίνει επιχείρηση διάσωσης; Αν πέσει σε οικόπεδο και ανοίξει τρύπα, θα φορολογήσουν τον ιδιοκτήτη του για αυθαίρετο υπόγειο κτίσμα; Αν πέσει στη μαύρη τρύπα του ελληνικού δημοσίου χρέους τι θα γίνει; Μήπως έτσι θα βγούμε από την κρίση; Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να περιφέρουμε τη μαύρη τρύπα μας ως παγκόσμια χωματερή για να βγάλουμε τα προς το ζην; Μήπως το παράχεσα;
• Δόξα και τιμή στον κύριο που καθόταν φάτσα μου στο τρένο και είχε ένα από τα καλύτερα καραφλάζ που έχω δει εδώ και πολύ καιρό. Η πινελιά της τσατσαρούλας στην τσέπη του πουκαμίσου του ήταν όλα τα λεφτά. 
• "Για το χρέος της Ελλάδας φταίει η ξεκαυλωτήρα η Μέρκελ" σύμφωνα με τον κυρ-Βασίλη τον φιδέμπορα. Όλη την ανάλυση του μπορείτε να την ακούσετε ΕΔΩ.
• Σύμφωνα με τη Victoria Hislop, συγγραφέα του μυθιστορήματος που λειτούργησε ως ο μεγαλύτερος χορηγός χαρτομάντιλων της προηγούμενης τηλεοπτικής σαιζόν "οι Έλληνες μπορούν να ορθοποδήσουν, αλλά πρέπει πρώτα να το πιστέψουν". Για μένα απλά χρειάζεται να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι μπορούμε να ξαναγυρίσουμε στα παλιά, και απλά να κάνουμε ότι χρειάζεται για να σταματήσουμε τη βούτα. Με πίστες και "έχει ο Θεός" δεν γίνεται τίποτα, πράξεις χρειάζονται. Και κάτι άλλο. Γιατί έχουμε τέτοια πρεμούρα να ρωτάμε τον οποιοδήποτε για το τι χρειάζεται να κάνουμε; 
• Είναι τόσο δύσκολο να γίνουν κάποιες κινήσεις κοινής λογικής για τη ρημάδα την έξοδο από την κρίση; Είμαι τόσο παράλογος που θέλω να δω: μείωση των εξοπλιστικών δαπανών, καταγραφή και φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, "πόθεν έσχες" πολιτικών προσώπων που αύξησαν απότομα την περιουσία τους και αυστηρή φορολόγηση τους, δίκαιο φορολογικό σύστημα, αλλά αυστηρή εφαρμογή του προς πάντες, άρση του νόμου περί ανευθυνότητας υπουργών, δίκαιη μισθοδοσία δημοσίων υπαλλήλων ανάλογα με τα προσόντα και την προσφορά τους, σχέδιο ανάπτυξης της οικονομίας μέσω της στροφής στην παραγωγή άρα και την αύξηση των εξαγωγών κτλ. Και όταν τα κάνουμε αυτά και γεμίσουμε λίγο τα ταμεία, μπορούμε πάλι να τσακωθούμε για τις πολιτικές μας θέσεις και τους χρωματισμούς μας. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα οι πολιτικές φανφάρες και οι αερολογίες.
• Κλείνω με κάτι αισιόδοξο. Τα μετεωρολογικά δελτία λένε ότι από αύριο θα σταματήσει η ζέστη και θα πέσουν και οι πρώτες βροχούλες. Επιτέλους! Άντε να βραχούν λιγάκι τα τσιμέντα να φύγει η κάψα τους και να σταματήσω και εγώ να κυκλοφορώ μονίμως σταμπαρισμένος από τον ιδρώτα...

Πήραμε μπρος...

Μπορεί ακόμα, ειδικά τα μεσημέρια, να κάνει αρκετή ζέστη ώστε ο εγκέφαλος  μου να θέλει να πέσει στην κατάσταση της προηγούμενης ανάρτησης, αλλά ευτυχώς υπάρχει το αυτόματο χεράκι που πατά το κουμπί της έναρξης και μπαίνω πάλι σε ρυθμό. Δεν με παίρνει εξάλλου να κάνω και κάτι άλλο. Οι διακοπές τελείωσαν, το σχολείο άνοιξε (παρά τα προβλήματα που έχει), και η επιχείρηση "ξεσκούριασμα και επαναφορά στους ρυθμούς της πόλης", έχει μπει σε καλό δρόμο. Μπορεί η δουλειά μου να μην είναι και η πιο σκληρή στον κόσμο αλλά σε σύγκριση με τη χαλαρότητα της νησιωτικής ζωής απέχει αρκετά. Δεν είναι μόνο η διαφορά στον χρόνο μετακίνησης καθημερινά που αυξήθηκε στο από τα δυό δεκάλεπτα στα δυο ενενηντάλεπτα, ούτε η αύξηση των απαιτήσεων του νέου σχολείου μου σε σχέση με το προηγούμενο, αλλά και η διαφορά στη ψυχολογία των πάντων γύρω μου που κάνουν αρκετά διαφορετική τη ζωή μου πλέον. Δεν γκρινιάζω, κάθε άλλο. Ήταν κάτι που επέλεξα, και μου αρέσει χωρίς να παραβλέπω τα προβλήματα που υπάρχουν. Γιατί όπως συζητούσα και με άτομα που ζούσαν στην πόλη και επέλεξαν συνειδητά να ζήσουν στη Νίσυρο, επιλέγοντας τον τόπο που μένεις επιλέγεις τα προβλήματα που έχεις διάθεση να αντιμετωπίσεις. Και προσωπικά, πάντα, μιλώντας παίρνω μεγάλη δύναμη όταν μπορώ να διαθέσω τον ελεύθερο μου χρόνο όπως ακριβώς θέλω και όχι να έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο και να μη ξέρω τι να τον κάνω. Το ότι κατάφερα από τη στιγμή που γύρισα από τις διακοπές μου να πάω σε 4 εξαιρετικές συναυλίες (Pulp, Σ.Μάλαμας, Dub Inc. και Θ.Παπακωνσταντίνου), να δω μια κλασική ταινία στο θερινό της γειτονιάς πίνοντας μπύρες με έναν φίλο, να δω δυο φιλικά της ΠΡΟΟ, να χαζέψω με τις ώρες και να ψωνίσω βιβλία από τα μαγαζιά του κέντρου, να κάνω μερικές καλές καταναλώσεις αλκοόλ με φίλους (χωρίς να σκέφτομαι το ποιος με βλέπει και ακούει) και να μπορώ να χαζεύω την εκάστοτε ωραία παρουσία γύρω μου (χωρίς να σκέφτομαι πιανού αδερφή, γυναίκα, κόρη, μπατζανάκης κτλ. είναι) μου φτάνει για να αντιμετωπίσω όποια αντιξοότητα υπάρχει και στην καθημερινότητα της πόλης και στην λειτουργία του σχολείου που δουλεύω. Και όταν κάποια στιγμή θα αρχίσω πάλι να γκρινιάζω για όλους και για όλα, θα έχετε το δικαίωμα όλοι εσείς που με ξέρετε είτε διαδικτυακά είτε προσωπικά να μου πείτε "άντε γαμήσου" χωρίς να μπορώ να αντικρούσω αυτή σας την έκφραση με κανένα επιχείρημα. Ας περάσω όμως στις κλασικές μου "σκόρπιες σκέψεις".

• Έχω πάθει μουσική εξάρτηση από το κιθαριστικό δίδυμο "Rodrigo y Gabriela". Δεν χορταίνω να τους ακούω και να τους βλέπω στα γιουτιούμπια να κάνουν τις κιθάρες τους να λένε "μπιραλάχ" κάνοντας το να φαίνεται εύκολο. Είναι πολύ τυχεροί όσοι θα τους είδαν στην ζωντανή τους εμφάνιση στην Αθήνα κάνα-δυο χρόνια πριν. Για να τους δείτε και να τους ακούσετε πατήστε ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ.
• Άρχισα μετά από πολυυυυυ καιρό να ετοιμάζω τεύχος του ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ σε pdf. Το πότε θα το τελειώσω η νεκροψία θα το δείξει.
• Το φωτοτυπικό στο σχολείο μου δικαιούται επίδομα υπερωρίας και ανθυγιεινής εργασίας; Και τι θα γίνει όταν αυτό θα αποφασίσει να πει "οι φωτοτυπίες για μένα είναι μια τελειωμένη υπόθεση" και κατέβει σε μόνιμη απεργία;
• Τι είναι πιο απίθανο, να βρει κάποιος τρόπο να διορθωθεί η οικονομική κατάσταση της χώρας ή να προβλέψει  ποιες ομάδες θα πάρουν μέρος σε κάθε κατηγορία των εθνικών ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων;
• Πόσο χαρούμενος πρέπει να νιώθω, που το αισιόδοξο σενάριο είναι ο μισθός μου του Οκτωβρίου να είναι μειωμένος κατά 200 ευρώ τουλάχιστο; Μήπως θα πρέπει να ντρέπομαι που πληρώνομαι ακόμα ενώ στην οικογένεια μου υπάρχει και άλλος εργαζόμενος;
• Είναι απίστευτο το τι δικαιολογίες ακούω κάθε μέρα από ανθρώπους που δεν έχουν πληρώσει το εισιτήριο τους στον προαστιακό και καθημερινά κλαίγονται για να γλιτώσουν την πληρωμή εκμεταλλευόμενοι την διαλλακτικότητα των ελεγκτών (που δεν τους έχω δει να κόβουν ούτε ένα πρόστιμο) και μετά είναι μέσα στα χαμόγελα για το κατόρθωμα τους. 
• Δόξα και τιμή στα δύο πρεζάκια στο τρένο τις προάλλες που διαφωνούσαν για το ποια χάπια κάνουν καλύτερο κεφάλι, τα στρογγυλά ή τα εξάγωνα. Διότι το σχήμα παίζει ρόλο!
• Πόσο, μα πόσο με έκανε να γελάσω η φάρσα που έκανε η "ελληνοφρένεια" στο υπουργείο παιδείας σήμερα; (την ακούτε πατώντας ΕΔΩ)
• Τι έπρεπε να πω στον μεταξεταστέο μαθητή που όταν του έδωσα τα θέματα τον ρώτησα "θυμάσαι τίποτα από αυτά;" και αυτός μου απάντησε "αν θυμόμουν θα είχα περάσει από τον Ιούνη";

Κλείνοντας στέλνω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε όλα τα φιλικά πρόσωπα και τους συναδέλφους από τη Νίσυρο που θα περάσουν άλλη μία (σίγουρα ενδιαφέρουσα από πολλές απόψεις) χρονιά εκεί. 

Εγκέφαλος σε safe mode

Το έχω πει πολλές φορές, αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς δεν θα το κάνω ποτέ. Πρέπει να ζήσω σε χώρα με ψυχρότερο κλίμα. Δεν την αντέχω τη ζέστη, μου κλείνει τελείως τον εγκέφαλο με αποτέλεσμα αυτός να εκτελεί μόνο τις βασικές του λειτουργίες. Δεν μπορώ να εκτελέσω διαδικασίες υψηλού, πολλές φορές ακόμα και μέσου, νοητικού επιπέδου σε θερμοκρασίες υψηλότερες των 32 βαθμών Κελσίου. Αν μέσα στο χειμώνα κυκλοφορείς με πουκαμισάκια και κοντομάνικα, ανάβεις το καλοριφέρ μια φορά την εβδομάδα (αν το θυμηθείς), και έχεις χειμωνιάτικα ρούχα (π.χ. παλτό, χοντρό πουλόβερ) που έχεις να τα φορέσεις ίσως και χρόνια επειδή "δεν χρειάστηκε", δεν την βγάζεις καθαρή το καλοκαίρι στην Ελλάδα. 

Πέρασα όλο τον Ιούλιο στην Αθήνα. Έγιναν πολλά πράγματα γύρω μου. Δεν με άγγιξε τίποτα, και ομολογώ πως δεν νιώθω άσχημα γι΄αυτό γιατί δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι διαφορετικό. Το μόνο που με απασχόλησε είναι ότι δεν μπορώ να κυκλοφορήσω έξω όσο έχει φως (κάτι σαν βρυκόλακας ένα πράγμα) γιατί θα γίνω παπί στον ιδρώτα, και το τι θα κάνω το βράδυ. Και να μην είχα άδεια, πάλι το ίδιο θα συνέβαινε, απλά θα ίδρωνα περισσότερο το πρωί. Μου μείωσαν τον μισθό κατά 50ε το μήνα, και δεν με ενόχλησε τόσο ώστε να ψάξω ακριβώς το πως και το γιατί, έγινε ο κακός χαμός με τους ταξιτζήδες και δεν έψαξα καν το ποιος έχει το περισσότερο άδικο, απλά χάρηκα τους άδειους δρόμους, προέκυψε το θέμα με το νέο νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια και πέρα από την ανάγνωση μερικών απόψεων σε κάποια βλογ και εφημερίδες δεν κούρασα το μυαλό μου με τα υπέρ και τα κατά του. Αυτά τα κάνω εγώ που λέω πως με ενδιαφέρουν αυτά που γίνονται γύρω μου και πάλι λέω πως θέλω να βοηθήσω (χωρίς να ξέρω πως) στο να αλλάξουν κάποια πράγματα. Φανταστείτε τον κόσμο που δεν ασχολείται με όλα αυτά το πως σκέφτεται το καλοκαίρι. Δεν θα γίνουμε ποτέ "ευρωπαϊκή" οργανωμένη χώρα, γιατί 2 με 3 μήνες το χρόνο, το μυαλό ενός σημαντικότατου ποσοστού του κόσμου είναι "αλλού". Δεν είναι τυχαίο ότι είναι πάγια τακτική των κυβερνήσεων να περνάν τα πιο "δύσκολα" νομοσχέδια στο θερινό τμήμα της βουλής. Το ξέρω ότι δεν λέω τίποτα καινούργιο και απλά επαναλαμβάνω κάτι που έχει ειπωθεί πεντακόσια δισεκατομμύρια φορές στο παρελθόν, αλλά είναι ότι καλύτερο μπορώ να κάνω, όσο σκέφτομαι ότι τέτοια ώρα σε 2 μέρες θα είμαι ξάπλα κάτω από ένα αρμυρίκι σε αγαπημένο μου νησί. Το γιατί τα γράφω αυτά, είναι απλά επειδή μου ήρθε να γράψω κάτι πριν φύγω...

Αλλάζω θέμα. Το έλεγα εγώ σε προηγούμενη ανάρτηση πως το έχουν παραχέσει τα κουνούπια με το θράσος τους φέτος. Το λένε και οι εφημερίδες πλέον. 

Τέλος για να ρίξω το επίπεδο αυτής της ανάρτησης στα τάρταρα θα σας θέσω κάποια ερωτήματα που με βασάνιζαν προχτές το βράδυ κατά τη διάρκεια μπυροποσίας και φιλοσοφικής συζήτησης "επιπέδου", και θα ήθελα να μου απαντηθούν κάποια στιγμή.
1) από που πήραν το όνομα τους τα "γαριδάκια" αφού δεν μοιάζουν καθόλου με μικρές γαρίδες;

2) από που προέκυψε η έννοια του ρήματος "χαλβαδιάζω", αφού όταν χαζεύεις μια ωραία γυναίκα δεν σκέφτεσαι τον χαλβά;

3) γιατί είναι πιο εύκολο να διδάξεις χημεία σε σκύλους παρά να πείσεις τους καπνιστές να μη πετάνε της γόπες τους στην παραλία;

4) γιατί ποτέ δεν βρέχει κάτω από τις γέφυρες;

Καλό σας τέτοιο. Καλά να περνάτε όσοι είστε σε διακοπές, και χαρείτε την άδεια πόλη όσοι παραμένετε εδώ. Και όταν με το καλό πέσει λίγο η θερμοκρασία και πάρει μπρος ο εγκέφαλος τα ξαναλέμε με πιο σοβαρά θέματα.

Κώνωπας ο ασεβής

• Κάποια κουνούπια το έχουν παρακάνει με το θράσος τους. Σε λίγο καιρό θα θέλουν και να μας πηδήξουν (όπως βλέπετε και στην φωτό παραπάνω). Δεν σέβονται τίποτα, ούτε τον ύπνο του κόσμου, ούτε τη δουλειά όλων αυτών των ανθρώπων που παράγουν τα διάφορα εντομοαπωθητικά σκευάσματα. Αν κύριε κουνούπη-μαγκάιβερ μπαίνεις σε κλειστό δωμάτιο που καιγόταν η κλασική παστίλια, και γαζώνεις άνθρωπο που έχει πασαλειφτεί με προκούνουπ (πριν το κουνούπι) ματζούνι με αιθέρια έλαια που διώχνει τους πάντες γύρω του από τη βρώμα, και τον βάζεις να ψάχνει μέσα στην μαύρη νύχτα για άφτερκουνουπ (μετά το κουνούπι) για να μπορέσει να ξανακοιμηθεί, σου αξίζει να δεις τα άντερα σου μαζί με το αίμα που ρούφηξες σε τοιχογραφία.
• Όταν είδα αυτό το βιντεάκι με την απίστευτη γκάφα που κάνει ο κουμπάρος κατά τη διάρκεια ενός γάμου, θυμήθηκα αυτή την είδηση που είχα διαβάσει λίγο καιρό πριν. Στο Βόλο κατά τη διάρκεια ενός γάμου πέθανε ο παπάς, αλλά ο γάμος έγινε κανονικά με αναπληρωματικό που ήρθε λίγες ώρες μετά. Ρε παιδιά, εντάξει είχατε κάνει τόσες ετοιμασίες, αλλά δεν σκεφτήκατε ότι παίζει αυτό να ήταν ένα μήνυμα από τον ύψιστο; Αλλά μάλλον ούτε αυτός δεν θα ήθελε να τα βάλει με τη νύφη αν αναβαλλόταν ο γάμος τελικά.
• Παρά την κάψα του καλοκαιριού με γοργούς ρυθμούς προχωράνε τα σχέδια για την αξιοποίηση της περιουσίας της χώρας. Γι' αυτό και η κυβέρνηση στελεχώνεται με νέα άτομα εξειδικευμένα στον τομέα αυτό, και με αποδεδειγμένη προϋπηρεσία. Ας καλωσορίσουμε λοιπόν, το ζευγάρι Ρουμάνων, αγνώστων λοιπών στοιχείων που νοίκιασαν τις δύο κόρες τους σε πορνόγερο για 40 ευρά. Για λεπτομέρειες, πατήστε εδώ.

• Κοιτάξτε χαρά τα παιδιά στην φωτογραφία από πάνω. Δεν θέλω να πάρω θέση για όλα αυτά τα επιλεκτικά χρεοκοπημένα οικονομικά νέα που μαθαίνω. Το έχω δηλώσει εξάλλου, πως εγώ αυτά τα παράξενα οικονομοτέτοια δεν τα καταλαβαίνω. Απλά μου φαίνεται παράξενο να βλέπεις τους από πάνω τόσο χαρούμενος όταν στους δίπλα μου ακούω ειδήσεις όπως το ότι σε νοσοκομεία κλείνουν τον κλιματισμό στα εργαστήρια για οικονομία, ότι στο υπουργείο πολιτισμού (και φαντάζομαι και σε άλλες υπηρεσίες) ζητούν από τους υπαλλήλους να πληρώσουν από την τσέπη τους το μελάνι για τους εκτυπωτές των γραφείων, ότι σε κάποιες σχολές ζητήθηκε από τα παιδιά να φέρουν κόλλες αναφοράς από το σπίτι τους για να γράψουν εξετάσεις, ότι το τύπωμα των σχολικών βιβλίων έχει καθυστερήσει τόσο που δεν υπάρχει καμία περίπτωση να προλάβουμε τον Σεπτέμβρη να αρχίσουμε μαθήματα με βιβλία, ότι κάθε φορά που θα πάω στο ταχυδρομείο της γειτονιάς θα ακούσω κάποιον να βρίζει τις υπαλλήλους επειδή αυτές φταίνε που έχουν να αντιμετωπίσουν μια τεράστια ουρά από ανυπόμονους νευρόσπαστους πελάτες κτλ. Μακάρι τα χαμόγελα τους να γίνουν κάποια στιγμή μεταδοτικά...
• Όσοι θέλετε να δείτε τον τελικό του Copa America την Κυριακή στις 10 το βράδυ, πατήστε εδώ . Vamos Uruguay! 
• Κυκλοφόρησαν τα εισιτήρια διαρκείας της Προοδευτικής με τιμές που αρχίζουν από 50 ευρώ μόνο. Για πληροφορίες πατήστε εδώ.

Κυριακή μεσημέρι στην πόλη

• Το πρώτο πράγμα που είδα το πρωί όταν πήγαινα στο περίπτερο να πάρω την εφημερίδα μου, ήταν κάποιους γείτονες να μπαίνουν σε ένα αυτοκίνητο φορώντας ρούχα παραλίας. Δεν ζήλεψα καθόλου. Τα τρία μποτιλιαρίσματα που θα φάνε (ένα για να πάνε, ένα στην παραλία, και ένα στο γυρισμό) για μια χλιαρή βουτιά δεν με θέλγουν πλέον καθόλου. Προτιμώ τον ανεμιστήρα μου και τον υπερμεγέθη κρύο καφέ μου. Μάλλον καλόμαθα στο νησί δυο χρόνια, που πήγαινα για μπάνιο με τα πόδια...
• Σε δελτίο ειδήσεων το μεσημέρι, έλεγε πως πως σήμερα είναι πολύ επικίνδυνη μέρα για την εκδήλωση πυρκαγιάς λόγω των καιρικών συνθηκών. Το ρεπορτάζ συμπληρωνόταν με τις ελλιπέστατες αντιπυρικές προετοιμασίες που έχουν γίνει σε όλη την Ελλάδα λόγω της οικονομικής κρίσης. Λίγο μετά διάβασα σε ιστοσελίδα για την εκδήλωση πυρκαγιών στην Βόρεια Εύβοια και στην Κερατέα. Κάψτε ότι προλάβετε για να πέσουν και άλλο οι τιμές στα οικόπεδα. Τα δάση κάνουν κακό στο real estate...
• Κάθε χρονιά που περνάει, παρατηρώ όλο και περισσότερο κάποιες μεταλλάξεις που υφίσταται ο γραπτός λόγος, ειδικά των νέων. Δεν θα μιλήσω για τα ορθογραφικά λάθη (που αυξάνονται με ρυθμούς χρέους), αλλά για κάποιες αντικαταστάσεις που γίνονται όλο και συχνότερα. Αντί του γράμματος "ξ" πλέον υπάρχει το "x" (π.χ. εντάxει), αντί του "και" υπάρχει το "κ", και φυσικά αντί του ";" υπάρχει το "?". Ειδικά το τελευταίο το βλέπω όλο και συχνότερα, ακόμα και από μεγαλύτερους ανθρώπους, ακόμα και σε αρθρογραφίες σε διάφορες ιστοσελίδες και ιστολόγια. Ας θυμηθούμε το σωστό, δεν είναι κόπος. 
• Χτες οδηγώντας παρατήρησα για πολλοστή φορά το ίδιο πράγμα. Αν είσαι σταματημένος σε μια διασταύρωση και περιμένεις να φρενάρει κάποιος για να σε αφήσει να περάσεις, αυτό είναι τόσο πιο απίθανο να συμβεί όσο ακριβότερο είναι το αυτοκίνητο αυτού που έρχεται. 
• Το καλύτερο παράδειγμα για να εξηγήσετε σε κάποιους τι σημαίνει "εκθετική αύξηση", είναι η φασαρία που μπορούν να κάνουν τα πιτσιρίκια (ειδικά αυτά που είναι 3-5 ετών) όταν βρίσκονται μεταξύ τους.
• Καθημερινά σχεδόν κυκλοφορούν ιστορίες με κόσμο που κράζει τον Πάγκαλο και διάφορους άλλους πολιτικούς. Πόσοι από αυτούς που τρώνε κράξιμο όμως θα βρίσκονται στην επόμενη βουλή; Είμαι πραγματικά περίεργος να δω πόση από αυτή την αντίδραση θα εκφραστεί και στις επόμενες εκλογές.
• Οι έλεγχοι που έγιναν στα πλοία του "στόλου της ελευθερίας ΙΙ" με προορισμό την Γάζα, γίνονται σε κάθε πλοίο; Ακόμα και στα καρυδότσουφλα με τις πλαστικές καρέκλες που κάνουν βόλτες στα νησιά πακτώνοντας τουρίστες μασώντας τα ευρώπουλα τους;
• Διαβάζω στην εφημερίδα πως το 2011 μειώθηκε η κίνηση των αυτοκινήτων στην πρωτεύουσα, λόγω της αύξησης της τιμής της βενζίνης  και της μείωσης των εισοδημάτων. Λέτε να μειωθεί και ο πληθυσμός της Αττικής και να γίνει η πόλη πιο ανθρώπινη; Δεν θέλω να τους διώξω όλους τώρα που γύρισα εγώ, απλά είναι ευκαιρία τώρα με την κρίση να γίνουν κάποια βήματα αποκέντρωσης που είναι απαραίτητα για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής όλων μας. 
• Τώρα που βγαίνουν όλες αυτές οι βρωμιές για το ελληνικό ποδόσφαιρο, μήπως είναι η κατάλληλη στιγμή να γυρίσετε σελίδα και να γίνετε όλοι πιο προοδευτικοί υποστηρίζοντας την Προοδευτική; Σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσουν και τα νέα εισιτήρια διαρκείας σε πολύ χαμηλές τιμές.
  

η αριστερή στρουθοκάμηλος: Με απόφαση Βενιζέλου συνεχίζεται η μισθοδοσία των ιδιωτικών υπαλλήλων της Εκκλησίας από το δημόσιο!

η αριστερή στρουθοκάμηλος: Με απόφαση Βενιζέλου συνεχίζεται η μισθοδοσία των ιδιωτικών υπαλλήλων της Εκκλησίας από το δημόσιο!

Το ρεπορτάζ (skai.gr):
Δεν τίθεται θέμα διακοπής ή περικοπών στη μισθοδοσία των κληρικών, από το κράτος, είπε σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως και υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, κατά τη διάρκεια της συναντήσεως του σήμερα με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο και τα μέλη της ΔΙΣ. Φέρεται μάλιστα να είπε ότι το ζήτημα είναι ηθικό και πως από ένα τέτοιο ενδεχόμενο το ποσό που θα εξοικονομούσε το Κράτος δεν θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό. Με τον τρόπο αυτό, όπως αναφέρουν συνοδικές πηγές, ο υπουργός θέλησε να καθησυχάσει τους ιερείς από τις πληροφορίες που ήθελαν την Κυβέρνηση να σχεδιάζει περικοπές ή ακόμα και τη διακοπή της μισθοδοσίας τους από το Κράτος.

Οι αντιδράσεις:
Σε μια εποχή που η κυβερνητική πολιτική έχει χάσει κάθε ψήγμα συναίνεσης από την κοινωνία, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών επαίρεται για ‘συν-αντίληψη' με την εκκλησιαστική ιεραρχία. Αυτό το ευέλικτο σχήμα της εκκλησίας, αυτοδιοίκητο μεν, μισθοδοτούμενο δε από το δημόσιο χρήμα μιας κοινωνίας που υποβάλλεται σε αιματηρές θυσίες, πρέπει επιτέλους να ξεκαθαριστεί, όπως και τα πραγματικά μεγέθη της εκκλησιαστικής περιουσίας. Η αξίωση συνάμα του αρχιεπισκόπου εν μέσω κρίσης, για αποδέσμευση όσων εκκλησιαστικών ακινήτων είναι υπό απαλλοτρίωση για κοινωφελείς σκοπούς, μας κάνει να αναρωτιόμαστε ποια άραγε είναι αυτή η ‘πανστρατιά' που εννοεί ο κ. υπουργός;
Ελεάννα Ιωαννίδου για τους Οικολόγους Πράσινους

Θα γίνουμε κουραστικοί αν ξαναρωτήσουμε τι ακριβώς δουλειά κάνουν οι υπάλληλοι της Εκκλησίας και ποιο είναι το ωράριο εργασίας τους; Κι αν κρίνετε ότι οι ερωτήσεις αυτές περιέχουν εμπάθεια κάποιου που δεν καταλαβαίνει γιατί πρέπει να πληρώνεται κάποιος που κάνει προσηλυτισμό για μια συγκεκριμένη θρησκευτική ομάδα και μάλιστα από τα χρήματα των φορολογουμένων, θα κάνουμε την επόμενη ερώτηση: Από πότε καταβάλλονται μισθοί από το δημόσιο στους υπαλλήλους μιας ιδιωτικής επιχείρησης (έστω θρησκευτικής) που έχει στην κατοχή της κτήρια και κτήματα που ενοικιάζει, εισπράττει αφορολόγητα προσφορές πιστών, κατέχει μετοχές σε επιχειρήσεις και τράπεζες; 

"Είναι ηθικό το θέμα" είπε ο υπουργός. Ο ίδιος υπουργός που εξαίρεσε τις παράλογες και μιζοφόρες εξοπλιστικές δαπάνες από τα μνημόνια, τώρα προστατεύει και την Εκκλησία ΑΕ από τα περιοριστικά μέτρα που εφαρμόζονται σε όλον τον δημόσιο τομέα. Όχι μόνο άρνηση να πληρώνει η ορθόδοξη εκκλησιαστική εταιρεία τους υπαλλήλους της (όπως πχ κάνει το Βατικανό) αλλά και προστασία από τους περιορισμούς του μεσοπρόθεσμου. Η πελατειακή συναλλαγή στο φόρτε της!

Και φυσικά, οι εχθροί των μεταρρυθμίσεων βρίσκονται στην κορυφή της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, δέσμιοι των παλαιών συμβολαίων τους, αμετανόητοι, προκλητικοί, φανατικοί εχθροί κάθε δίκαιης κατανομής των βαρών, προστάτες του διεφθαρμένου πελατολογίου τους. 

Και φυσικά, το πολιτικό καθεστώς φροντίζει πρώτα την τάξη του και τους φίλους του ασχέτως αν η χώρα είναι χρεοκοπημένη εξ αιτίας τους. 

Και φυσικά, ελάχιστες πολιτικές δυνάμεις -και από την αριστερά- θα συγκρουστούν μετωπικά με το διαρκές σκάνδαλο της Εκκλησίας ΑΕ και τον πρωταθλητισμό των εξοπλισμών. 

Ακόμα και σήμερα, "Αυτή είναι η Ελλάδα" -που έλεγε και ο ...Σημίτης.

Συνεχίζουμε να ελπίζουμε στους φιλέλληνες...

Είμαστε όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα...

Κουκουλοφόροι και αστυνομικοί στο Σύνταγμα by fon1972

"Ούτε στον πόλεμο δεν γίνονται αυτά" (ΕΞΑΝΤΑΣ) from Yorgos Avgeropoulos on Vimeo.

 

Επιστρέφω συντόμως

Φίλτατοι κατεβάσαμε ρολά, προσωρινά όμως. Θα επανέλθουμε ανανεωμένοι εντός του μήνα από άλλες πολιτείες. Καλό τέτοιο σε όλους.

Σουβλάκια "η αγανάκτηση".

Η "αγανάκτηση" είναι μια λέξη που έχει γίνει πολύ της μόδας τις τελευταίες μέρες. Εγώ, ακούγοντας "αγανάκτηση" δεν σκέφτηκα τους διαδηλωτές στο Σύνταγμα, αλλά ένα σουβλατζίδικο στον Κορυδαλλό, που το τιμούσα ιδιαιτέρως στα μαθητικά μου χρόνια. Μια αναζήτηση στο γούγλ μου χάρισε την παραπάνω φωτογραφία, και την ώθηση να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου. 

Όπως και πολύς κόσμος βλέπω με αρκετή περιέργεια και ενδιαφέρον αυτό που γίνεται στις μεγάλες πόλεις. Σίγουρα αν ζούσα και εγώ κάπου που γίνονταν μια τέτοια εκδήλωση, θα ήμουν και εγώ εκεί. Δεν ξέρω το πόσο θα καθόμουν, αλλά σίγουρα θα ήθελα να δω τα πρόσωπα αυτών που βρίσκονται εκεί, να προσπαθήσω να καταλάβω το τι σκέφτονται. Θα ήθελα να καταλάβω το γιατί βρίσκεται ο καθένας τους εκεί και το τι θα ήθελε εκείνος να συμβεί. Ίσως να μπλεκόμουν σε μερικές ενδιαφέρουσες συζητήσεις, ίσως απογοητευόμουν από αυτά που έβλεπα και άκουγα και απλά έπινα μια ζεστή μπύρα από κάποιο περίπτερο (γιατί οι κρύες θα ήταν  δυσεύρετες με τόσο πλήθος), θα χάζευα λίγο τον κόσμο ακούγοντας μουσική από τα ακουστικά μου και θα γυρνούσα σπίτι ή θα πήγαινα για ποτό κάπου εκεί κοντά. Οι σκέψεις μου αυτές δεν είναι γκρίνιες για το ότι κάτι γίνεται (ότι και αν είναι αυτό που γίνεται) κάπου μακρυά και όχι εδώ, είναι αυτές που φαντάζομαι πως θα έχουν κάποιοι από αυτούς που πήγαν εκεί. Κάποιοι θα πήγαν για τη βόλτα, κάποιοι γιατί πραγματικά πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν κάτι, κάποιοι γιατί οι φίλοι τους από το φεϊσμπούκι θα πήγαιναν, κάποιοι γιατί βαρέθηκαν να κάθονται σπίτι τους και να δέχονται αδιαμαρτύρητα όλα αυτά που γίνονται, κάποιοι για να χαζέψουν γκομενάκια, κάποιοι γιατί έχουν σιχαθεί τα κόμματα και τις παρατάξεις και ήθελαν να παρευρεθούν σε μία διαμαρτυρία αχρωμάτιστη, κάποιοι για να κλέψουν πορτοφόλια, κάποιοι γιατί συμφωνούν με το αίτημα της συμμετοχικής δημοκρατίας που ακούστηκε στις Ισπανικές διαδηλώσεις, κάποιοι γιατί δεν ανέχονται να τους τη λένε οι Ισπανοί πως κοιμούνται και δεν μπορούν να κάνουν μια διαμαρτυρία της προκοπής, κάποιοι...

Θα μπορούσα να συνεχίζω για πολύ ακόμα, και ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο πολλοί βλόγερς και όχι μόνο, εξέφρασαν τον προβληματισμό και τις αντιρρήσεις τους γι' αυτό που γίνεται στο Σύνταγμα και τις άλλες πόλεις της Ελλάδας. Και σίγουρα έχουν το δίκιο τους. Γιατί ο καθένας από τους διαδηλωτές, είναι αγανακτισμένος με διαφορετικά, και πολλές φορές αντικρουόμενα μεταξύ τους, πράγματα. Αλλά για τους ίδιους λόγους δεν κατεβαίνουν και κάποιοι στις "κανονικές" διαμαρτυρίες επειδή παρόλο που διαφωνούν με την πολιτική της κυβέρνησης, δεν συμφωνούν με τις απόψεις των συνδικάτων που τις οργανώνουν. Τελικά όμως τι γίνεται; Τι κάνουμε;

Προσωπικά διαφωνώ κάθετα με πολλές από τις θέσεις του συνδικάτου μου, καθώς και πολλών άλλων, αλλά δεν νιώθω καλά όταν δεν κατεβαίνω στις απεργίες (ίσως είναι και επειδή τόσα χρόνια στον ιδιωτικό τομέα ποτέ δεν είχα την δυνατότητα να απεργήσω και απλά τώρα όταν το κάνω είναι απλά για να μπορώ να διατηρήσω την δυνατότητα να το κάνω). Επίσης ίσως αυτό που γίνεται με τους "αγανακτισμένους" είναι απλά ένα πανηγυράκι που δεν θα βγάλει πουθενά. Τι πρέπει όμως να κάνω; Να προσπαθήσω να βρω κάποιους που σκέφτονται ΑΚΡΙΒΩΣ με ότι σκέφτομαι εγώ να φτιάξουμε έναν πολιτικό φορέα, να κάνουμε 500 δισεκατομμύρια συναντήσεις και συζητήσεις και τελικά να πάρουμε 1% στις εκλογές; Να βγω στον δρόμο και να τα σπάσω όλα; Να κάτσω στο σπίτι μου λέγοντας "πάλι καλά που εγώ έχω δουλειά" και να βλέπω τηλεόραση; Και με τα τρία διαφωνώ. Ειδικά με το τελευταίο, γιατί όπως έλεγα και σε έναν φίλο τις προάλλες, "από τον καναπέ μας, το μόνο που αλλάζουν είναι τα κανάλια". Άρα κάτι πρέπει να κάνω.

Τις προάλλες με ρώτησε κάποιος "αν ήσουν εσύ πρωθυπουργός τι θα έκανες;". Του απάντησα πως δεν είμαι πρωθυπουργός. Ένας απλός χημικός είμαι που θέλω να κάνω τη δουλειά μου και να ζω τη ζωή μου όσο μπορώ καλύτερα. Δεν τα καταλαβαίνω αυτά τα παράξενα τα οικονομικά. Δεν έχω κάποια μαγική λύση που θα λύσει όλα τα προβλήματα του κόσμου.

Ξέρω όμως ότι δεν μου αρέσει και αυτό που γινόταν παλιότερα (παρά το ότι βόλευε κάποιους) και αυτό που γίνεται τώρα στη χώρα. Μου αρέσει που γίνεται μια διαμαρτυρία χωρίς καφρίλες, χωρίς βία, χωρίς σπάσιμο. Καταλαβαίνω ότι όλοι αυτοί εκεί δεν ξέρουν τι θέλουν, και απλά ξέρουν το τι δεν τους αρέσει. Δεν έχω ιδέα το τι θα γίνει αύριο, παρόλο που η φαντασία μου είναι νοσηρή.

Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος όμως. Ότι τώρα είναι η ώρα να φανούν οι πραγματικά μεγάλοι, αν υπάρχουν ακόμα τέτοιοι. Αυτοί που θα καταφέρουν να εμπνεύσουν αυτούς τους αγανακτισμένους (χωρίς εισαγωγικά) και να τους οδηγήσουν να κάνουν κάτι. Μπορεί αυτό το κάτι να είναι κάλο, μπορεί καταστροφικό. Κάτι όμως πρέπει να αλλάξει, και τώρα είναι η στιγμή γι' αυτό. Γιατί ο κόσμος έχει ανάγκη να πιαστεί από κάτι.

Πάντα όλες οι μεγάλες ιστορικές στιγμές έγιναν επειδή κάποιοι έπεισαν τους πολλούς να κάνουν κάτι. Νομίζετε ότι οι πολλοί ήξεραν τι έκαναν; Είτε αυτό ήταν καλό, είτε ήταν κακό απλά ακολουθούσαν αυτούς που τους ενέπνευσαν. Γιατί να κατηγορούμε άδικα αυτούς που απλά διαμαρτύρονται σήμερα; Δεν είναι διαφορετικοί από κανέναν άλλον ιστορικά. Απλά έτυχαν σε άσχημη στιγμή, όπου δεν υπάρχει κανείς να ακολουθήσουν.

Θα μου πει κάποιος πως το τι πρέπει να κάνουμε είναι αυτονόητο. Πως αν κάνουμε απλά τη δουλειά μας όσο μπορούμε καλύτερα και ζούμε με σεβασμό στους γύρω μας όλα θα γίνουν καλύτερα. Αλλά ακριβώς επειδή αυτό είναι αυτονόητο είναι τόσο δύσκολο να γίνει. Μακάρι να βρεθεί κάποιος να πείσει τους ανθρώπους να φερθούν σαν άνθρωποι. Δεν το βλέπω να γίνεται, αλλά πρέπει να ελπίζω σε κάτι καλύτερο, σε κάτι διαφορετικό.

κοροϊδέψετε για λίγο για να κάνει ότι και εσείς, επειδή ειλικρινά και πραγματικά πιστεύετε πως έχετε δίκιο; Κάτι τέτοιες στιγμές αϋπνίας (είναι πολύ αργά τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές), το πιο άλυτο πρόβλημα που μπορώ να σκεφτώ είναι το πιο είναι το ιδανικό πολίτευμα. Εδώ πολλές φορές δεν συμφωνώ και ο ίδιος με αυτά που κάνω, λέω και σκέφτομαι, γιατί και πως να επηρεάσω τους άλλους με τις πράξεις μου;

Μάλλον πρέπει να πάω για ύπνο...

Φευγάτες σκέψεις

Η παραπάνω φωτογραφία είναι από την σειρά κόμικ "the bunny suicides" του Andy Riley. Για τα λαγουδάκια που ψάχνουν απίστευτους τρόπους να αυτοκτονήσουν, είχα αναφερθεί πάλι σε παλιό τεύχος του ΝΙΟΥΣΛΕΤΕ (65) και ευτυχώς δεν θα χρειαστεί να ψάξω και εγώ τόσο ευφάνταστους τρόπους θανάτου για να περάσω την ώρα μου...

"Ρε Γιώργο, από τότε που έμαθες ότι φεύγεις είσαι όλο χαμόγελα ενώ μέχρι χθες ήσουν έτοιμος να μας πλακώσεις όλους στο ξύλο" μου είπε τις προάλλες ένας συνάδελφος. "Εννοείται" του απάντησα απλά και ειλικρινά.

Έχοντας μάθει το τι πρόκειται να γίνει με τον αριθμό των μετατιθέμενων εκπαιδευτικών και ενώ έβλεπα την προοπτική της παραμονής και τρίτης σχολικής χρονιάς εδώ, ήμουν έτοιμος να χωθώ στο εργαστήριο του σχολείου, και να μη βγω μέχρι να βρω κάποιο τόσο δυνατό εκρηκτικό που θα προκαλούσε ενεργοποίηση του ηφαιστείου.

Το καταλαβαίνετε φυσικά πως υπερβάλλω, αλλά ας εξηγηθώ, για να μην παρεξηγηθώ. Στην παραπάνω πρόταση λέω "σχολική χρονιά" και όχι χρονιά. Αυτό είναι το βασικό μου πρόβλημα εδώ. Το νησί είναι μια χαρά το καλοκαίρι (εξάλλου έκανα εξαιρετικές διακοπές εδώ πέρσι), αλλά οι 9 μήνες που παραμένουν, αυτοί που δεν είναι για μπάνια και για μένα είναι για δουλειά, ενώ για πολλούς είναι απλά διακοπή ανάμεσα στα μπάνια και την πραγματική τους δουλειά είναι τόσο ψυχοφθόροι που με έκαναν να σκεφτώ πολλά.

Όταν έφτασα να αναπολώ τα ωράρια των φροντιστηρίων, και την αναλγησία πολλών εκ των αφεντικών μου, απλά ζώντας με την ανάμνηση της ελάχιστης αίσθησης προσφοράς, κατάλαβα ότι αφενός το δημόσιο, αφετέρου η ζωή σε ένα τόσο μικρό μέρος με επηρέαζαν τόσο άσχημα που ενοχλούμουν και εγώ με τον εαυτό μου. 

Με ενοχλούσε η απαισιοδοξία και η γκρίνια μου. Με ενοχλούσε που προσαρμόστηκα τόσο, ώστε να με απορροφά τόσο το ότι γίνεται εδώ και όχι το τι (εξαιρετικά σημαντικότερο) γίνεται παραπέρα. Και αυτό που κάνω τώρα με ενοχλεί, αλλά συνεχίζω να νιώθω καλά γιατί έχει ημερομηνία λήξης. Με ενοχλεί που ο κόσμος γύρω σας καίγεται, και εγώ σας λέω τα δικά μου. Στην Αθήνα γίνεται της πόρνης από την βία, σφάζεται κόσμος στους δρόμους, και άντε να το έχω συζητήσει για κάνα μισάωρο με ελάχιστους, χωρίς να βλέπω να απασχολεί κανέναν άλλον γύρω μου. Θα μου πει κάποιος εκεί που θα πας (κάπου στην Κορινθία) θα είναι όλοι έτσι όπως τους θες; Εννοείται όχι, αλλά σίγουρα φαντάζομαι πως θα μπορώ να κάνω κάτι καλύτερο επαγγελματικά (από το να αναρωτιέμαι, για το αν οι 5 μαθητές που δίνουν πανελλήνιες φέτος θα καταφέρουν όλοι μαζί να περάσουν την βάση), θα μπορώ να έχω πιο ενδιαφέρουσα καθημερινότητα, και κάθε φορά που θα θέλω από το να πιω ένα ποτό με τους πραγματικούς φίλους μου, μέχρι το να πάω στο γήπεδο ή σε μια συναυλία, να μπορώ μέσα σε μια ώρα (χωρίς να παρακολουθώ δελτίο καιρού και να εξαρτώμαι από τις διαθέσεις του Αιόλου) να βρίσκομαι εκεί που θέλω.

Πραγματικά νιώθω τυχερός που θα το κάνω αυτό, χωρίς να χρειαστεί να παρατήσω τη δουλειά μου (ειδικά στους καιρούς που βρισκόμαστε), ή να καταντήσω  να βρεθώ να ψάχνω για πρώτη φορά στην ζωή μου για μέσο για να πάρω μια ευνοϊκή απόσπαση, καταπατώντας όλα τα πιστεύω μου και χάνοντας πολύ από την εκτίμηση που μου έχω (ψωνάρααααα). 

Τώρα για το πως έγιναν οι μεταθέσεις φέτος το πράγμα βρωμάει από πολλές απόψεις. Σίγουρα χρειαζόταν κάποιος εξορθολογισμός στις μετακινήσεις, αλλά αυτό που έγινε ήταν τουλάχιστο ύποπτο. Ας δεχτώ ότι σε όλη την Αττική υπήρχαν μόνο 2 κενά χημικών, και όλοι αυτοί που θέλαμε να γυρίσουμε εκεί δεν χωρούσαμε. Δεν θα πάει ούτε ένας εκεί όμως με απόσπαση ή ως αναπληρωτής; Πως γίνεται να σου ζητάνε 6 μήνες πριν (όταν τα πάντα ήταν διαφορετικά, από τον αριθμό των σχολείων, μέχρι τον τρόπο υπολογισμού των αναγκών τους), να δηλώσεις κάποιες προτιμώμενες περιοχές (που δεν μπορούν να αλλαχθούν) για να τις επεξεργαστούν τελευταία στιγμή; Και από τη στιγμή που σκέφτηκα μέχρι εγώ (που ακούω για μέσο και βγάζω καντήλες) να ψάξω για γνωστούς, τι έχει να γίνει με τις φετινές αποσπάσεις, που το σύστημα τους είναι πιο διαβλητό; Μήπως κάποιοι ψάχνουν την χαμένη τους πελατεία; Δεν θα το αναλύσω άλλο, δεν έχει νόημα άλλωστε. Ξέρω το πόσο δύσκολη είναι η οικονομική κατάσταση, και το πως τα πάντα γίνονται για να εξοικονομηθεί έστω και ένα ευρώ, αλλά είναι υποτιμητικό να προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα πάντα γίνονται για το καλό της παιδείας και όχι επειδή δεν υπάρχει σάλιο.
Ας αλλάξω θέμα, αλλά όχι και πολύ. Αν τα αυτοκτονούντα λαγουδάκια σας βάζουν ιδέες ίσως να σας ενδιαφέρει η παρακάτω είδηση. Στην Ελβετία, μετά από απόφαση που πάρθηκε σε πρόσφατο δημοψήφισμα, επιτρέπεται η υποβοηθούμενη αυτοκτονία από γιατρούς για ασθενείς με ανίατες ασθένειες. Αν ξέρετε κανέναν που το σκέφτεται, μη τρέχετε εκεί πάνω που κάνει και κρύο, πηγαίντε μέχρι το κέντρο της Αθήνας κρατώντας μια ταμπέλα "είμαι μετανάστης, έχω μελαμψό πρόσωπο", ή αν γίνεται διαδήλωση η ταμπέλα να αλλάξει σε "είμαι διαδηλωτής, έχω κεφάλι που σπάει", ή αν δεν θέλετε να πάτε στο κέντρο, πηγαίντε μέχρι ένα γηπεδάκι (της super-league κατά προτίμηση), κρατώντας μια ταμπέλα "είμαι ο αντίπαλος".
Καλό βράδυ, και καλό κουράγιο σε όσους περνάν άσχημα.